بيان آيه 4 - 5
اعراب
مِنْ آيَةٍ
: « من » زايده است و فايدهء آن فرا گرفتن همهء موارد و به اصطلاح استغراق جنس است . در محل رفع .
مِنْ آياتِ
: « من » براى تبعيض است .
مقصود
اكنون خداوند در بارهء كفارى كه در آغاز سوره ، از آنها ياد شد ، مىفرمايد :
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ
: هيچ دليل و معجزهاى نظير شق القمر و آيات قرآنى و . . . از جانب پروردگار ، براى آنها فرستاده نميشود ، جز اينكه از آنها اعراض كرده ، نمىپذيرند و آنها را دليل يكتايى خداوند و راستگويى پيامبر قرار نميدهند .
فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ
: اينها قرآن و ساير امور دينى را كه از جانب پروردگار و حق است ، مورد تكذيب قرار دادند .
فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
: به زودى خبر كيفر آنچه را كه مورد استهزا قرار مىدهند ، به آنها مىرسد . يعنى متوجه عذاب آخرت خواهند شد .
استهزاء ، به معناى تحقير و كوچك شمردن چيزى است با بيانى كه موهم تعظيم باشد .