بيان آيه 56
اعراب
مِنْ دُونِ اللَّهِ
: مقصود اضافهء دعا به غير خداوند و دعا كردن به ساحت فاقد اثر بتهاست .
اذا : اين كلمه ، معناى جزا مىدهد . يعنى اگر بتها را پرستش كنم ، جزاى من گمراهى است .
مقصود
اكنون خداوند ، پيامبر خود را مأمور مىكند كه از بتهاى آنها تبرى جويد .
مىفرمايد :
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
: بگو : خداوند مرا نهى كرده است كه بتهاى شما را پرستش كنم . اينها خدا نيستند و نبايد پرستيد .
قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ
: بگو : من از هواى نفس شما پيروى نميكنم و مثل شما از روى هوى و هوس ، سر بر آستانهء بتها نمىسايم . اين كار ، دليلى ندارد .
برخى گفتهاند : يعنى در طرد مؤمنين از هواى نفس شما پيروى نميكنيم .
قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
: اگر از هواى نفس شما پيروى كنم ، گمراه مىشوم و از اهل هدايت كه راه دين را مىپيمايند ، نيستم .
برخى گويند : يعنى در اين صورت از پيامبران هدايت يافته ، نخواهم بود .