بيان آيهء 42 - 43
قرائت
سحت : مكى و بصرى و كسايى و ابو جعفر بضم سين و حاء قرائت كردهاند و ديگران به سكون سين . ابو على گويد : هر دو صورت آن بيك معنى است كه به منظور تخفيف « حاء » را ساكن كنند . اين كلمه مثل ضرب كه به معناى مضروب و صيد كه به معناى مصيد به كار رفتهاند به معناى مسحوت است .
لغت
سحت : اصل معناى اين كلمه استيصال است . چنان كه فرزدق گويد :
وعض زمان يا بن مروان لم يدع * من المال الا مسحتاً او مجلّف
يعنى : اى پسر مروان ، سختى روزگار ، جز افرادى مستاصل و تهيدست باقى نگذارده است .
در آيهء شريفه ، اين كلمه به معناى مال حرام است ، زيرا مال حرام ، فاسد است و معناى سحت نيز فساد مال است .
حكم : فيصله دادن امرى از راه حكمت . گاهى حكم ، فقط بيان و گاهى الزام هم با آن همراه است .
تولى از حق : ترك آن و تولى بسوى حق ، توجه به آن و تولى براى حق ، يارى و كمك آن است .
مقصود
مجدداً خداوند متعال ، در اين آيه ، به وصف آنان پرداخته ، فرمود :
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ
: تفسير اين كلمه گذشت . بار ديگر خداوند آنها را باستماع دروغ يا قبول آن ، مذمت مىكند ، تا در سركوبى و ملامت آنان ، مبالغه و تاكيدى باشد .