وَ مَا اعْتَدَيْنا
: ابن عباس گويد : يعنى آن دو نفر سوگند ياد مىكنند كه : در مطالبهء حق خويش ، از حق نگذشتهايم . و بقولى : يعنى در اينكه گفتهايم : شهادت ما بهتر از شهادت آنهاست ، اجحاف نكردهايم .
إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ
: اگر اجحاف كنيم ، دربارهء خود ستم كردهايم .
اين آيه و آيهء پيش ، از لحاظ اعراب و معنى و حكم ، از مشكلترين آيات قرآن است . ما در اينجا براى توضيح و بررسى آن حد اكثر كوشش را به عمل آوردهايم و سراغ نداريم كه احدى از مفسران ، به اين كار توفيق يافته باشند .
ذلِكَ أَدْنى أَنْ يَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى وَجْهِها
: اين سوگند دادن يا اين حكم ، براى عدم كتمان شهادت و درست ادا كردن آن ، مؤثرتر است ، زيرا سوگند ، از بسيارى از كارها جلوگيرى مىكند - كارهايى كه بدون سوگند ، جلوگيرى از آنها دشوار است .
أَوْ يَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَيْمانٌ بَعْدَ أَيْمانِهِمْ
: و همچنين بواسطهء اينكه مىترسند ، اولياى ميت ، سوگند ياد كنند و آنها مفتضح و رسوا گردند و از آنها غرامت گرفته شود ، مجبور مىشوند كه شهادت را درست ادا نموده ، از خوردن سوگند دروغ خوددارى كنند .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
: از خدا بترسيد و سوگند دروغ نخوريد و در امانت ، خيانت نكنيد .
وَ اسْمَعُوا
: و موعظه را بشنويد .
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
: خداوند مردم فاسق را به سوى بهشت و پاداش آخرت ، هدايت نمىكند .