خوار مىسازد و لطف خود را بخاطر همان كفر پيشين ، شامل حالشان نمىسازد . سپس فرمود :
بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ
: اى محمد ص آنها را خبر ده
بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً
: كه براى ايشان در آخرت ، عذابى دردناك است ، اگر بر كفر و نفاق خود بميرند .
دلالت آيه
اين آيه دليل است بر اينكه : آيهء سابق در شان منافقان نازل شده است ، بنا بر اين قول چهارم ، از اقوال ديگر صحيحتر هست ، سپس اين منافقان را وصف كرده ، مىفرمايد :
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ
: كسانى كه مشركين عرب و بقولى يهود را يار و مددكار و دوست ، مىگيرند . . .
مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
: آنهايى كه غير از مؤمنين هستند
أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ
: آيا با دوست گرفتن ايشان و اعراض از اهل ايمان ، از آنها نيرو و حمايتى مىطلبند ؟ !
فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً
: اگر از روى اخلاص به خداوند ايمان مىآوردند و عزت را از او و دين و پيامبر و مؤمنان ، مىجستند براى ايشان بهتر بود از اينكه عزت را از مردم مشرك ، بخواهند ، زيرا هر گونه عزتى از خداوند متعال است و او از جانب خود هر كه را بخواهد عزيز و هر كه را بخواهد ذليل مىسازد .