« لا يستوى القاعدون غير اولى الضرر » و من نوشتم .
مقصود
از آنجا كه خداوند ، تشويق به جهاد كرده بود ، در اين آيه فضيلت و ثواب آن را شرح داده ، و فرمود :
لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
: مردم مؤمنى كه از حضور در ميدان جنگ ، سر باز مىزنند و آنهايى كه از بستر نرم و آسايش چشم پوشيده ، سختيهاى جنگ و دشواريهاى برخورد با دشمن را تحمل مىكنند ، معادل نيستند .
غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ
: مگر آنها كه دچار كورى و بيمارى و عوارض ديگرى هستند كه نمىتوانند بميدان جنگ ، روند .
وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
: و آنان كه در راه دين خدا جهاد مىكنند كه سخن خداوند برترى پيدا كند و قدرت و توان خود را در راه جنگ با دشمنان خدا و عظمت يافتن دين . به كار مىاندازند .
بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
: مال را براى سستى نيرنگ دشمنان ، صرف مىكنند و خويشتن را رودرروى دشمن قرار مىدهند .
فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً
: خداوند فضيلت و منزلت جهاد كنندگان را بر تخلف كنندگان ، برترى داده است .
وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى
: قتاده و ديگر مفسران گويند : يعنى خداوند بهر دو گروه - جهاد كنندگان و تخلف كنندگان - وعدهء بهشت داده است .
بنا بر اين آيه دلالت دارد بر اينكه : جهاد واجب كفايى است زيرا اگر واجب عينى بود ، آنان كه بدون عذر ، تخلف كردهاند ، سزاوار پاداشى نبودند . مقاتل گويد : منظور از « كل » جهاد كنندگان و تخلف كنندگانى است كه عذرى دارند و نمى - توانند در جنگ ، شركت جويند .
وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً ، دَرَجاتٍ مِنْهُ
: خداوند جهاد كنندگان را بر تخلف كنندگان بى عذر ، با پاداشى عظيم و منزلتهاى كرامت كه برخى