[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 92 ]
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلاَّ أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 92 )
« 1 »
ترجمه
براى هيچ مؤمنى مباح نيست كه مؤمنى را بكشد ، مگر از روى خطا . و كسى كه مومنى را از روى خطا بكشد ، بر اوست آزاد كردن يك بردهء مؤمن و ديهاى كه به بازماندگان او تسليم مىشود ، مگر اينكه صدقه دهند و نگيرند . پس اگر مقتول از مردى باشد كه با شما دشمنند و مؤمن باشد ، بر قاتل تنها آزاد كردن بردهاى مؤمن است و اگر مقتول از مردمى باشد كه ميان شما و ايشان پيمانى است ، بر قاتل ديهايست كه به بستگان مقتول تسليم مىشود و آزاد كردن بردهاى مؤمن . كسى كه برده را نيابد ، بايد دو ماه پى در پى روزه بگيرد ، تا خداوند توبه را بپذيرد و خداوند دانا و حكيم است .
هامش
( 1 ) - سورهء نساء آيهء 92 جزء 5