بيان آيهء 89
مقصود
در اين آيه خداوند ، احوال اين مردم منافق را بيان داشته ، مىفرمايد :
وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَما كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَواءً
: اين منافقان كه شما در بارهء ايشان اختلاف كردهايد ، آرزو دارند كه شما به خدا و پيامبرش كافر گرديد ، چنان كه ايشان نيز كافر شدهاند ، تا شما با ايشان يكسان گرديد و همگى كافر شويد . سپس مؤمنان را از دوستى با ايشان نهى كرده ، مىفرمايد :
فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِياءَ
: از آنها يارى مخواهيد و با آنها مشورت مكنيد و در كارها از ايشان كمك مگيريد :
حَتَّى يُهاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
: تا از مركز شرك خارج گردند و خود را از مشركان جدا سازند و در طلب دين بسوى شما آيند و با شما مساوى گردند . آن گاه هر چه براى شماست ، براى ايشان و هر چه بر ايشان است بر شما خواهد بود . اين قول ، از ابن عباس است . علت اينكه : دين خدا را
« سَبِيلِ اللَّهِ »
ناميده ، اين است كه هر كس از راه دين برود ، به نعمت خدا مىرسد و وارد بهشت مىشود .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ
. ابن عباس گويد : يعنى اگر از هجرت ، اعراض كردند ، آنها را بگيريد .
وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
: و در هر جا از سرزمينهاى خدا - چه حل و چه حرم آنها را بدست آورديد ، بكشيد .
وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً
: و از ايشان دوست و كسى كه شما را بر دشمنتان يارى كند ، مگيريد
.