مؤمن را دچار ترس و نگرانى مىسازد . سپس مىفرمايد :
وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ
: اگر سكوت مىكردند تا پيامبر و اولو الامر - كه بقول امام صادق ( ع ) ائمهء معصومين هستند - اظهار مىكردند ، ديگران هم اطلاع حاصل مىكردند .
اختلاف در بارهء اولو الامر
1 - سدى و ابن زيد و ابو على و جبايى گويند : اولو الامر ، فرماندهان سريّهها - جنگهايى كه پيامبر در آنها حضور نداشت - و واليان هستند .
2 - حسن و قتاده و ديگران گويند : اولوا الامر ، علما و فقهاى ملازم پيامبر بودهاند ، زيرا آنان اگر از حقيقت آن اخبار وحشتناك از پيامبر سؤال مىكردند ، علم پيدا مىكردند . زجاج نيز همين نظر را اختيار كرده است .
ابو على جبايى گويد : اين نظر صحيح نيست ، زيرا اولو الامر به كسانى گفته مىشود كه زمامدار مردم باشند .
لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ :
1 - زجاج گويد ، يعنى آنان كه در پى استخراج خبر هستند ، مىفهمند .
2 - ابن عباس و ابو العاليه گويند : يعنى آنان كه در تجسس آن هستند .
3 - ضحاك گويد : يعنى آنها كه در جستجوى خبر هستند .
4 - عكرمه گويد : يعنى آنان كه از اخبار سؤال مىكنند . وى گويد : استنباط خبر ، يعنى سؤال كردن آن از پيامبر .
بديهى است كه همهء اين معانى به يكديگر نزديك هستند .
مِنْهُمْ
: اين ضمير ، بقولى به اولو الامر برمىگردد ، چنان كه ظاهر كلام همين است و بقولى به منافقان يا مسلمانان ضعيف برمىگردد .
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ
: اگر الطاف خداوند و رحمتش شامل حال شما نمىشد .