بيان آيهء 80 و 81
قرائت
ابو عمرو و حمزه « بيت طائفة » را به ادغام تاء در طاء خوانده و ديگران تاء را ظاهر كردهاند . ادغام تاء در طاء نيكوست ، زيرا هر دو از يك ناحيه ادا مىشوند . لكن ادغام طاء در تاء صحيح نيست زيرا طاء در موقع تلفظ ، غليظتر و با اطباق بيشترى ادا مىشود . پس همانطورى كه ادغام حروف كم صداتر در حروف پر صداتر نيكوست ، عكس آن نيز ناپسند است . كسانى كه اين دو حروف را در يكديگر ادغام نكردهاند ، بخاطر جدايى آنها و اختلاف مخرج آنهاست .
لغت
مبرد گويد : تبييت ، يعنى تدبير چيزى در شب ، عبيدة بن هشام گويد :
اتونى فلم ارض ما بيتوا * و كانوا أتونى لامر نكر
يعنى پيش من آمدند و من از آنچه شبانه تدبير كرده بودند راضى نشدم و آنها براى امر ناپسندى پيش من آمده بودند و بيوت : چيزى است كه صاحب آن براى آن بيتوته كند و تبييت : آمدن دشمن در شب . بنا بر اين اصل معناى تبييت احكام چيزى است در شب .
اعراب
فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً
: جواب جزاء است به تقدير : « و من تولى فليس عليك باس لانك لم ترسل عليهم حفيظا » طاعة : مبتداست و خبر آن محذوف است يا خبرى است كه مبتداى آن حذف شده يعنى : « عندنا طاعة » يا « امرنا طاعة » اگر به تقدير : « تطيع طاعة » منصوب شود جايز است .