به اين منظور است كه آنها در همهء حالات ، عذاب را احساس مىكنند و هر زمانى عذابى تازه مىچشند نه مثل كسانى كه بر اثر مرور زمان ، به درد عادت مىكنند و رنج آن برايشان ، خفيف مىشود .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً
: خداوند ، مقامش منيع است و نيازى ندارد كه در برابر ديگرى از خود دفاع يا ممانعت كند . و بقولى : يعنى او قادر است و مانعى از تحقق بخشيدن و وعد و وعيدهاى خود در برابرش نيست .
حَكِيماً
: در تدبير و تقدير خود و عذاب مردم گنهكار ، حكيم است . كلبى از حسن نقل مىكند كه وى مىگفت : بما رسيده است كه پوست ايشان روزى هفتاد هزار بار سوخته مىشود .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
: آنان كه بهر چه بايد و شايد ، ايمان آوردهاند و طاعات صالح و خالص ، انجام دادهاند .
سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
: به زودى آنان را داخل باغهايى مىسازيم كه از زير قصرها و درختانشان ، آب جارى است .
خالِدِينَ فِيها أَبَداً لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ
: در آن بهشتها جاودانى هستند و براى آنها همسرانى است كه از خون حيض و نفاس و هر گونه عيب و آلودگى و اخلاق زشت و طبيعت نادرست پاكند ، كارى نمىكنند كه شوهران خود را ناراحت كنند و در آنها ايجاد تنفر نمايند .
وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا
: آنها را داخل سايهاى مىكنيم كه گرما و سرما ندارد و مثل سايهء دنيا نيست . برخى گفتهاند : يعنى سايه هميشگى نه مثل سايهء دنيا كه با برآمدن خورشيد ، زايل مىشود و برخى گفتهاند : يعنى سايهاى پايدار و قوى . چنان كه در موقع مبالغه ، شيئى را به مثل لفظ آن وصف مىكنند و مىگويند : « يوم ايوم و ليل اليل و داهية دهياء » در اولى براى روز و در دومى براى شب و در سومى براى داهيه با الفاظى مثل خودشان مبالغه و تاكيد آورده شده است
.