رصدهاى شمّاسيّه و بغداد
( 1 ، 9 ) يحيى بن ابى منصور آن را چهار پنجم ساعت پس از نيمروز يكشنبهء بيست و پنجم فرموثى ، هشتمين ماه قبطى سال هزار و پانصد و هفتاد و هفت بختنصّر يافت ، كه در غزنه مىشود ب 44 ج 3 گ 6 پس از نيمروز يكشنبه .
( 2 ، 10 ) و دوم در شمّاسيّه از رصدكنندهاى ناشناس ، يك ساعت پيش از نيمروز دوشنبهء بيست و پنجم ماه فرموثى از سال هزار و پانصد و هفتاد و هشت بختنصّر ، كه در غزنه مىشود ب 44 ج 34 گ 1 پس از نيمروز دوشنبه .
( 3 ، 11 ) و سوم در كتاب سنة الشّمس ، يك ساعت پس از غروب روز سهشنبهء بيست و پنجم ماه فرموثى از سال هزار و پانصد و هفتاد و نه بختنصّر ، كه در غزنه مىشود ب 44 ج 33 گ 21 پس از نيمروز سهشنبه .
رصد خالد در دمشق
( 12 ) خالد بن عبد الملك مروروذى آن را در دمشق دوازده ساعت و چهار پنجم ساعت پيش از نيمروز پنجشنبهء بيست و ششم فرموثى از سال هزار و پانصد و هشتاد بختنصّر يافت ؛ و آنچه براى دمشق در تفاوت طول آن با بغداد شمرده مىشود ده درجه است ، و وضع قرار گرفتن آن نسبت به رقّه و اسكندريّه با اين اندازه ناسازگار نيست ؛ پس اين اعتدال در غزنه مقارن بوده است با ب 44 ج 43 گ 33 پس از نيمروز چهارشنبهء بيست و پنجم فرموثى .
رصد بغداد از رصدكنندهاى ناشناخته
( 4 ، 13 ) سه ساعت و خمس ساعت و سدس ساعت از آغاز شب پنجشنبهء