ابو سليمان دارانى
[ عبد الرحمن بن عطيّة العنسى ] ، از قدماى مشايخ . از روستاداران دمشق و استاد احمد بن ابى الحوارى بود . به سال 205 يا 215 ه درگذشت . ( طبقات الصوفية ، ص 75 ؛ نفحات ، ص 39 ؛ حليه ، ص 9 / 254 )
ابو سهل
محمد بن سليمان .
ابو طالب مكّى
[ محمد بن عطيّهء عجمى جبلى مكى ] ، واعظ حارثى ، از مشاهير صوفيّه و از اهالى جبل ايران . وى مقيم مكّه بود و به مكّى شهرت يافت . ميان سالهاى 383 و 386 ه درگذشت .
( وفيات الاعيان ، شمارهء 602 ؛ نفحات ، ص 131 )
ابو العبّاس خضر
[ خضر بن نصر بن عقيل اربلى ] ، فقيه و عالم به فرائض . در سال 478 ه ، در اربل ، متولّد شد . در بغداد كسب علم كرد ، تأليفاتى در تفسير و فقه دارد . به سال 567 درگذشت .
( الاعلام زركلى ، ج 2 ، ص 354 ) هر چهار نسخه به اعتبار اينكه كنيهء خضر نبى هم ابو العباس است ، بعد از اين اسم جملهء « عليه السّلام » دارند ، كه در اينجا موردى ندارد .
ابو العباس گفت : روزى در محضر شيخ عبد القادر گيلانى نشسته بودم ، آرزوى ديدار شيخ احمد دفاعى به خاطرم خطور كرد . شيخ گيلانى ما فى الضمير مرا دريافت و فرمود : مىخواهى او را ببينى ؟ گفتم : آرى . شيخ دفاعى حاضر شد ، از جاى جستم و سلامش كردم ، گفت : وقتى در حضور گيلانى هستى آرزوى ديدن مرا مكن .
ابو عبد الله جانباز
ظاهرا مراد همان ابو عبد اللّه احمد بن جابان است ، كه در ترجمه به صورت جانباز و در متن عوارف ( ص 331 ) به صورت جابار آمده است . شرح روزه گرفتن و افطارش در كتاب اللّمع فى التصوف چنين آمده است : و كان ابو عبد الله احمد ابن جابان - رحمه - قد صام نيّف و خمسين سنة لا يفطر فى السّفر و لا فى الحضر و جهد به اصحابه يوما ان يفطر فافطر فاعتلّ من ذلك ايّاما حتّى كاد ان يفوت . . . ( اللّمع ، ص 164 ) .
مقايسه شود با متن ترجمه ، ص 140 : « بعضى آن بودند كه دايم به روزه بودند تا در قيد حيات بودند در سفر و حضر . ابو عبد اللّه جانباز - رحمه - هم از قبيل ايشان بود . روزى اصحاب با او مبالغه كردند تا روزه بگشود و بدان سبب مدتى بيمار شد » .
ابو عبيد قاسم
[ ابو عبيد قاسم بن سلام بن مسكين بن زيد هروى ] ، فقيه و قارى و محدّث . به سال 222 يا 224 ه به مكه يا مدينه درگذشت . ( وفيات الاعيان ، ج 1 ، ص 456 ؛ الفهرست ، ص 112 )
ابو عثمان حيرى
[ سعد يا سعيد بن اسماعيل بن سعيد بن منصور الحيرى ] ، از اكابر علما و عرفاى اواخر قرن سوم ه و مصاحب يحيى معاذ و شاه شجاع و ابى حفص بود . به سال 298 درگذشت .
( طبقات الصوفية ، ص 170 ؛ نفحات ، ص 86 ) .
ابو على جرجانى
از مشايخ خراسان و همال محمد بن على ترمذى و محمّد بن فضل بلخى و از صوفيان مشهور قرن چهارم است . ( تذكرة الاوليا ، ج 2 ، ص 100 ؛ نفحات ، ص 128 )