" The Ithnaashari Shi'i Juristic Theory of Political and Legal Authority " , SI , ( 1969 ) , PP . 17 - 30 29
با نقل احاديث موردنظر از كافى ، ديدگاه محققان پيشين مانند وات ، بيندر ، بروكلمان ، و استراسمن را ، كه قايلند فقه شيعه صرفا در عصر آل بويه آغاز شد و آغاز گسترش نظريهء سياست هم پس از آن بود ، نقد كرده است . همچنين ر . ك . كتاب وى تحت عنوان :
" The Shi'ite Qur'an : A Reconsideration of Goldziher's Interpretation " , Arabica 16 ( 1969 ) , pp . 15 - 24 , esp . 20 f .
( 18 ) . در كتاب حاضر ، به بسيارى از آثار مادلونگ اشاره شده است . مجموعهاى از برخى مقالات وى در
W . Madelung , Religious and Ethnic Movement in Medieval Islam , Aldershot , Variorum , 1992 .
موجود است . مجموعهء مشابهى [ آثار ] كلبرگ تدوين شده كه بسيارى از آثار وى نيز در آن نقل شده است .
ر . ك .
E . Kohlberg , Belief and Law in Imami Shi'ism , Aldershot , Variorum , 1991 .
( 19 ) . تلقى كربن از شيعهء دوازده امامى در كتابش
Histoire De la Philosophie Islamique ( 1964 )
بر ابعاد عرفانى شيعه بهطور عام و اسماعيليه و شيعهء دوازده امامى بهطور خاص و حتى بر ابعاد عرفانى مكتب شيخيه تأكيد مىكند . اين اثر توسط ال . شرارد
( L . Sherrard )
تحت عنوان
History of Islamic Philosophy , London , KPI , 1993
به انگليسى ترجمه شده است . از نظر كربن ، « شيعه ذاتا باطنيگرى
( Esotericism )
اسلام است . »
( p . 36 )
كربن به كلينى و كافى اشاره كرده و احاديث زيادى را نقل نموده كه برخى از آنها از كافى است . ( براى مثال :
pp . 48 , 5
؛ همچنين ر . ك .
( p . 40
دربارهء شيعهء دوازده امامى ، ر . ك .
pp . 31 - 74
، بخصوص ر . ك .
pp . 36 , 32 , 52 , 70
و دربارهء ابعاد كلىتر تفكر شيعه ، ر . ك .
pp . 319 - 348
. كربن در مقالهاش براى همايش 1968 م تحت عنوان
, Imomologie et " Philosophie " ( pp . 143 - 172 )
احاديثى را از كافى و مجموعههاى [ روايى ] ابن بابويه نقل نموده ، گرچه از كتاب من لا يحضره الفقيه يا ساير مجموعههاى بعدى نقل نكرده است . ر . ك .
pp . 152 , 159 , 161 - 3 , 166 168
. نصر نسبتا كمتر به احاديث - به تنهايى - علاقه داشت . ر . ك .
مقالهء او براى همايش 1968 م تحت عنوان :