كتاب
Goldziher , Vorlesungen uber - den Islam , Heidleberg , 1910 , 1925
[ از آلمانى به انگليسى ] ترجمه شد ، به نام :
Introduction to Islamic Theology and Law , Princeton , Princeton University Press , 1981 .
وى بدون معرفى مجموعههاى روايى ، عمدتا به تشيّع به عنوان [ مجموعهاى از ] فرقههاى مذهبى اشاره مىكند . ر . ك .
[ Ibid ] , pp . 176 n 2 , 180 n 37 , 181 n 40 , 182 n 41 , n 42 , 206 n 108 , 217 n 146 , n 147 .
گلدزيهر به ابن بابويه به عنوان يك « كلامى مشهور شيعه » اشاره دارد .
p . 201 n 98
گلدزيهر با نقل از منابع اهل تسنّن ، به احاديث مجعول شيعه اشاره كرده است .
( p . 211 n . 123 )
قس .
Etan Kohlberg , " Western Studies of Shi'a Islam " , in Martin Kramer , ed . , Shi'ism Resistance , and Revolution , Boulder , Col . , 1987 , pp . 38 - 40 .
تا سال 1950 م ، هم براون و هم دونالدسون هرچهار مجموعه و نويسندگان آنها را مورد بحث قرار داده بودند . مسلّما براون « كتب اربعه » را اشتباها به عنوان « آثار كلامى ، فقهى و روايى [ كذا ] شيعى » معرفى كرده است . ر . ك .
E . G . Browne , A Literary History of Persia , 4 , Cambridge , Cambridge , University Press , 1953 , Originally published in 1924 , pp . 353 - 360 , esp . 358 - 359 .
اما بحث مبسوط دونالدسون دربارهء « كتب اربعه » تا حدّ زيادى اين نقص را جبران كرد . اشارات معدود جى .
شاخت
( J . Schacht )
به شيعه در كتاب بعدىاش تحت عنوان
An Introduction to Islamic Law , Oxford , Oxford University Press , 1964 .
عمدتا به دورهء پس از سدههاى ميانه ، به ويژه در هند اشاره دارد ، بدون هيچ توضيحى دربارهء ماهيت « دوازده امامى بودن » شيعهء دوازده امامى .
( pp . 21 , 66 , 94 , 104 , 110 )
( 7 ) .
Rahman , Islam , Chicago , 1979 , pp . 46 - 48 , 55 , 167 - 180 .
وى سه پاورقى از پنج پاورقىاش دربارهء اين فصل
( p . 271 )
را از كتاب
Goldziher , Vorlesungen ( 1925 )
نقل مىكند . هيچ منبع دست اول يا دست دوم ديگرى براى متون شيعى ، اسماعيلى يا دوازده امامى وجود ندارد . رحمان ، به رغم عدم مطالعهاش [ در اين زمينه ] ، شيعه را به عنوان فرقهاى معرفى كرده است كه « در