مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
( بقره : 257 ) ]
( 77 ) . اشارات ديگر - براى مثال - شامل روايتى از جلد 2 اصول كافى ( ج 2 ، ص 350 ، ح 1 ) هستند كه از محمّد بن يحيى نقل شدهاند . همچنين نك . كتاب « الجهاد » فروع كافى در ج 5 ، ص 20 ، ح 1 كه در آن ، محمّد بن يحيى از قول امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] نقل كرده است كه هيچ غزوهاى بدون « امام عادل » نمىتواند انجام شود ، و از روايات مربوط به « ديات » ، نك . ج 7 ، ص 291 ، ح 2 و ج 7 ، ص 374 ، ح 14 . هر دوى اين روايات را محمّد بن يحيى نقل كرده كه اولين آنها باز از سهل بن زياد و از طريق عبد اللّه بن سنان است .
( 78 ) . بدينروى - براى مثال - [ نك . اين روايات ] در كتاب « فضل العلم » ( ج 1 ، ص 37 ، ح 7 ) ، كتاب « التوحيد » ( ج 1 ، ص 135 ، ح 1 ؛ ص 142 ، ح 7 ؛ ص 146 ، ح 11 ) و در كتاب « الحجه » ( ص 214 ، ح 1 - 3 كه « ظالم » در آيهء 32 سورهء فاطر به كسى تعريف شده كه امام [ عليه السّلام ] را نشناخته يا تصديق نكرده است . ) همچنين نك . ج 1 ، ص 319 ، ح 16 دربارهء تولّد امام [ عليه السّلام ] ، ص 435 ، ح 91 ؛ ص 445 ، ح 19 ؛ ص 471 ، ح 4 ؛ ص 471 ، ح 5 ؛ ص 521 ، ح 15 . در جلد 2 اصول كافى ، نك . ج 2 ، ص 47 ، ح 1 ؛ ص 230 ، ح 2 كه به مؤمنى اشاره مىكند كه به دشمنان خود ظلم نمىكند ؛ ج 2 ، ص 235 ، ح 17 ؛ ج 2 ، ص 344 ، ح 1 ؛ ص 367 ، ح 2 ؛ ص 443 ، ح 1 . در فروع كافى ، نك . ج 3 ص 283 ، ح 6 ، ص 557 ، ح 2 ؛ ج 4 ، ص 73 ح 3 ، ص 211 ، ح 18 ، ص 227 ، ح 3 ؛ ج 5 ، ص 16 - 17 ، ح 1 ، ص 228 ، ح 3 ، ص 284 ، ح 2 ؛ ج 6 ، ص 56 ، ح 6 ، ص 93 ، ح 1 ؛ ج 7 ، ص 11 ، ح 4 ، ص 369 ، ح 1 ، ص 381 ، ح 3 ، ص 382 ، ح 4 ، ص 412 ، ح 1 ( كه در بالا نقل شد ) در روضه ، نك . ج 8 ، ص 32 ؛ ح 5 ، ص 63 ، ح 21 ( كه در بالا نقل شد ) ؛ ص 66 ، ح 22 ؛ ص 104 و بعد ، ح 79 ؛ ص 175 ، ح 194 ؛ ص 341 ، ح 536 ؛ ص 536 - 550 ، ح 548 ؛ ص 366 ، ح 557 .
( 79 ) . « بعضى از مردم ، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مىكنند » : [
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً
( بقره : 165 ) ]
( 80 ) . « . . . و آنها كه ستم كردند ( و معبودى غير خدا برگزيدند ) هنگامى كه عذاب ( الهى ) را مشاهده كنند ، خواهند دانست كه تمام قدرت از آن خداست ؛ و خدا داراى مجازات شديد است ؛ ( نه معبودهاى خيالى كه از آنها مىهراسند . ) در آن هنگام ، رهبران ( گمراه و گمراهكننده ) از پيروان خود ، بيزارى مىجويند و كيفر خدا را مشاهده مىكنند ؛ و دستشان از همهجا كوتاه مىشود . و ( در اين هنگام ) پيروان مىگويند : كاش بار ديگر به دنيا برمىگشتيم ، تا از آنها [ - پيشوايان گمراه ] بيزارى جوييم ، آنچنانكه آنان ( امروز ) از ما