as Politics in the Safavid Period " , Forthcoming in a collection , ed . by : Linda Walbridge , New York , Oxford University Press , 2000 ; idem , " The Nature of the Akhbari / Usuli Dispute in Late - Safawid Iran " , BSOAS , 55 / II ( 1992 ) , PP . 257 - 9 .
( 43 ) . همچنين نك . 14 روايت در ج 3 ، ص 381 - 384 ، كه يك روايت از محمّد بن يحيى از طريق ابان بن عثمان ( ص 381 ، ح 4 ) و بقيه از طريق جميل بن درّاج ( ص 381 ، ح 2 ) و سهل بن زياد ( ص 381 ، ح 3 ) نقل شدهاند . همچنين نك . ص 373 ، ح 1 ، ص 382 ، ح 5 و ص 385 ، ح 4 .
( 44 ) . ر . ك . ج 3 ، ص 358 - 362 ، دربارهء سهو در نماز - بهطور كلى .
( 45 ) . سومين و آخرين روايت اين باب ( ج 5 ، ص 12 ، ح 3 ) روايتى است كه در آن امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] از قول پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] نقل فرمودهاند كه « جهاد با نفس بزرگترين نوع جهاد است . » محققان غربى با ترجمهء « جهاد با نفس » در اين روايت به
" Spiritual Struggle "
( مبارزهء معنوى ) ، اين روايت را نقل كردهاند تا نشان دهند كه تشيّع امامى غيرستيزهجوست ، براى مثال ، نك .
Calder , " The Structure " [ op . cit ] , p . 154 ; Lambton , " A Nineteenth Century View of Jihad " , SI 32 ( 1970 ) , p . 182 ; Etan Kohlberg , " The Development of the Imami Shi'i Doctrine of Jihad " , Zeitschrift der Deutschen Morganl andischen Gesellshaft 126 ( 1976 ) ; p . 66 ; Arjomand , The Shadow , p . 62 , citing Kohlberg , ibid
باتوجه به آنكه اين روايت را على بن ابراهيم از پدرش ، برحسب اتفاق ، از حسين نوفلى نقل كرده و بيشتر ديگر روايات على بن ابراهيم دربارهء « جهاد » ، بهطور آشكار جنگطلبانه است ( براى مثال ، نك . ص 22 ، ح 1 ، كه در بالا نقل شد و نيز روايتش دربارهء خدمت به قدرت سياسى ) و اينكه اين روايت به دنبال روايتى - باز از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] - است كه در آن ، امام [ عليه السّلام ] به نفس در قالب جهاد تلافىجويانه - كه خود در اشاره به آيهء 45 سورهء مائده تعريف شده - اشاره كرده است ، به نظر مىرسد اين تفسير و اين ترجمه هردو نامناسب است . بنابراين ، ترجمهء مناسبتر « جهاد با نفس » مىتواند
" spiritual Warfare "
( محاربه معنوى ) باشد كه به شكلى ، به تعارض ميان مخاصمات رسمى و تبليغ دين اشاره دارد ؛ تعارضى كه شايد نمونهء اعلاى تعارض با بغداد باشد كه قمىها تصور كرده بودند . اما همچنين نك . ارجاعى كه در پايين به ج 5 ، ص 60 ، ح 1 دادهايم .
( 46 ) . « خداوند از مؤمنان ، جانها و اموالشان را خريدارى كرده كه ( در برابرش ) بهشت براى آنان باشد ؛ ( به