پيش از آن با سند نقل كرده ] متفاوت است . در اين روايت ، كه در اينجا [ كافى ] شماره نخورده ، مشابه روايت ماقبل آخر در باب [ متناظر در كتاب ] صفّار است ، و در آنجا توسط محمّد بن عيسى بن عبيد نقل شده است . ( صفّار ، ص 102 ، ح 14 ) اشارهء ديگرى نيز به سودانىها در ج 7 ، ص 259 ، ح 23 ، يعنى آخرين فقره از 23 روايت موجود در بابى دربارهء ارتداد در كتاب « حدود » از فروع كافى وجود دارد .
( 111 ) . صفّار 16 روايت گرد آورده كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] اينگونه توصيف شدهاند كه از امور شيعيان خود ، حتى هنگام عدم حضورشان نزد ايشان آگاهند . ( ص 242 - 250 ) اين روايات مشتمل بر يك روايت از ابراهيم بن هاشم ، 2 روايت از محمّد بن عبد الجبّار ، 3 روايت از احمد بن محمّد ، 2 روايت از محمّد بن حسين ، 2 روايت از محمّد بن عيسى بن عبيد و يك روايت از ايّوب بن نوح هستند . كلينى فقط يك روايت از اين روايات را در بابى مشتمل بر 8 روايت دربارهء تولّد امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] آورده ( ص 475 ، ح 6 ، صفّار ، ص 245 - 246 ، ح 7 ) و آن را از احمد بن ادريس اشعرى از محمّد بن عبد الجبّار - شخصى كه صفّار براى ساير روايات در اين باب از او استفاده كرده ، اما در اين روايت استفاده ننموده - ولى پس از وى [ محمّد بن عبد الجبّار ] از طريق همان اسناد [ صفّار ] نقل كرده است .
( 112 ) .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 73 and n 371
، كه روايات شمارهء 2 ، 7 ، 9 ، 10 ، 11 ، 14 و 17 را نقل كرده است .