( ص 243 ، ح 4 ) است . محمّد بن حسين ، 6 روايت و ابراهيم بن هاشم 3 روايت نقل كردهاند . يعقوب بن يزيد ، محمّد بن عبد الجبّار و محمّد بن عيسى هريك 2 روايت و ايّوب بن نوح يك روايت نقل كرده است .
در روايتى كه از محمّد بن عبد الجبّار نقل شده و يكى از 16 روايتى است كه ائمّه [ عليهم السّلام ] را به عنوان افراد آگاه به امور شيعيانشان ، حتى هنگام عدم حضور در ميان ايشان توصيف مىكند ، آمده است : مردى مدتى را در مدينه سپرى كرد و در خانهاى بود كه كنيز آن خانه دل او را ربوده بود . اين مرد روزى به طرف در خانه آمد و خواست وارد شود ، كنيز در را به روى وى باز كرد و او به سينهء كنيز دست انداخت . روز بعد او امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] را ديد و امام [ عليه السّلام ] او را به خاطر عمل روز قبلش سرزنش كرد . ( ص 243 ، ح 2 ) 28
همچنين بصائر مشتمل بر 100 روايت ، در ضمن 11 باب است كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] ادعا كردهاند : به كتابهاى مكتومى همانند آنچه تحت عناوين ذيل است ، علم / دسترسى دارند :
- صحيفه / مصحف / جامعه : طومارى به طول 70 ذراع كه [ حضرت ] محمّد [ صلّى اللّه عليه و إله ] آن را بر [ حضرت ] على [ عليه السّلام ] املا كرده و مشتمل بر علم حلال و حرام است .
- جفر : جفر سفيد و سرخ ، كه اوّلى مشتمل بر صحف ابراهيم [ عليه السّلام ] ، موسى [ عليه السّلام ] ( تورات و الواح ) و داود [ عليه السّلام ] ( زبور ) و نيز مسيح [ عليه السّلام ] ( انجيل ) است . درحالىكه دومى اسلحهاى است كه هنگام بازگشت امام غايب مورد استفادهاش قرار خواهد گرفت .
- مصحف فاطمه : متنى كه جبرئيل ملك آن را در ايّام بين وفات پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] و وفات دخترش ، بر دختر آن حضرت نازل كرد و سپس [ حضرت ] فاطمه [ عليها السّلام ] آن را
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٢٩