وقابله در سنت نبويه وأحاديث أوصياء معصومين وارد وثابت است ومنشأ
تحريم نجاست موى نيست بلكه از باب تغيير خلقت الهى ودخول در تحت
عموم والمغيرين خلق الله است شيخنا الشهيد در ذكرى آورده است كه بعضي چنين
گفته اند كه حكم به تحريم از اين جهت نيست كه اگر از موى اجنبيه باشد نظر كردن مرد را
به آن حرام خواهد بود بلكه از جهت آن است كه اگر زنى موى غير را با موى خود وصل
كرده است مزوجه نباشد ومحل تهمت خواهد شد واگر مزوجه بوده باشد در مقام
تدليس خواهد بود بعد از ان گفته است كه بنابر توهم كه سبب حرمت مزوجه
را تدليس است بر زوج خود لازم مىآيد كه هر گاه از جانب زوج اذن
حاصل شود اين عمل حرام نباشد پس حق آن است كه گوئيم مستند حكم تحريم
اين عمل ورود نص وسر عدم جواز آن تغيير خلق الله وتدليس در صبقه الله است
مسألة در حديث شريف نبوي وارد شده لعن الله الواصلة
والمتوصلة والواشمه والمتوشعة والواشرة والنامصة
والمستنمصة ودر بعضي از روايات الواشرة والمؤتشره آمده ودر ذكرى
مىگويد وفى رواية بدل الواشمة النامصة والمستبصة أي للشعر
إثنا عشر رسالة — صفحة 115
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص١١٥