مقتولان نيز چنين بود و پيغمبر آن را مطابق صواب ديد خود تقسيم ميكرد . در جنگ بدر كه مسلمانان در تقسيم غنايم اختلاف كردند قرآن طريقهء تقسيم آن را شرح داد :
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ .
« 1 »
بدانيد كه هرچه غنيمت شما شد خمس آن از آن خداست و رسول و خويشاوندان وى و يتيمان و بينوايان و به راه مانده . و باقيمانده ميان سپاهيان تقسيم شد .
مصارف بيت المال
آنچه به بيت المال ميرسيد بصواب ديد امام بر مصالح دولت خرج ميشد و مقررى قاضيان و ولايتداران و عاملان و متصدى بيت المال و ديگر موظفان از آن پرداخت ميشد . از مال زكات چيزى به مصرف حقوق قاضيان و ولايتداران نميرسيد اما متصدى وصول زكات مقررى خود را از آن دريافت ميداشت . افزودن و كاستن مقررى قاضيان و ولايتداران به نظر امام بود .
بدوران پيغمبر سپاهيان مقررى معين نداشتند فقط سهم خود را از غنائم جنگ و در - آمد خراج بطور مساوى ميگرفتند ، ابو بكر نيز مقررى سپاهيانرا مساوى ميداد . وقتى عمر به خلافت رسيد مقررى سپاه را با رعايت تقدم در اسلام تفاوت نهاد :
براى همسران پيغمبر و عموى وى عباس سالانه 10000 درهم تعيين كرد ، بجز عايشه كه مقررى وى 12000 درهم بود . براى جنگاوران بدر و حسن و حسين فرزندان على 5000 درهم ، براى كسانى كه در اسلام تقدم داشتند اما در بدر حاضر نبودند 4000 درهم ، براى عبد الله بن عمر و بعضى فرزندان مهاجران و انصار 3000 درهم ، براى ديگر فرزندان مهاجران و انصار 2000 درهم . براى مكيان 800 درهم و براى مردم ديگر مبالغى از 300
هامش
( 1 ) - سورهء انفال آيهء 41