عمرو بن عاص و ابو موسى در ماه صفر سال 37 ه پيمان حكميت را نوشتند بدينمضمون :
« بنام خداوند بخشندهء مهربان » اين پيمان حكميت است ميان على بن ابيطالب و اهل كوفه و معاوية بن ابى سفيان و مردم شام . ما مطيع حكم خدا و كتاب اوييم كتاب خدا از آغاز تا انجام ميان ما حاكم است ، هر چه را اثبات كند اثبات كنيم و هر چه را نفى كند نفى كنيم .
ابو موسى اشعرى و عمرو بن عاص هر چه را در قرآن يافتند بدان عمل كنند و هر چه را در كتاب خدا نيافتند مطابق سنت رفتار كنند . داوران از على و معاويه و سپاهشان تعهد و اطمينان گرفتند كه به جان و مال خويش در امان باشند و امت براى اجراى حكمشان ياور آنها باشند . ما نيز براى مؤمنان و مسلمانان دو سوى تعهد ميكنيم و خدا را شاهد ميگيريم كه مطابق مندرجات اين پيمان رفتار كنيم . اطاعت رأى داوران بر مؤمنان لازم است . در مدت داورى صلح و امنيت دربارهء جان و مال و كسان مسلمانان برقرار است .
" عبد الله بن قيس و عمرو بن عاص تعهد ميكنند و خدا را شاهد ميگيرند كه ميان امت حكم كنند و آن را بجنگ و اختلاف نيندازند ، مدت داورى تا رمضان است و اگر داوران بخواهند مىتوانند با رضايت همديگر آن را بتأخير اندازند ، اگر يكى از داوران بميرد ، سالار گروه بجاى او كسى را از اهل عدالت و انصاف انتخاب مىكند محل داورى جائيست كه فاصلهء آن از كوفه و شام برابر باشد . اگر داوران بخواهند هيچكس جز بميل آنها در محل داورى حاضر نباشد . داوران هر كس را بخواهند بشهادت انتخاب ميكنند و شهادت خود را بر مندرجات اين پيمان مينويسند و بر ضد آنكس كه مندرجات اين پيمان را واگذارد يا بخواهد از آن تجاوز كند يار هم باشند . خداوندا ما بر ضد آنكس كه مندرجات اين پيمان را واگذارد از تو يارى مىجوئيم . "
تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 316
مساهمون: حسن ابراهيم حسن
ص٣١٦