سپاه روم كه شمارشان از صد هزار بيش بود غلبه يافتند در صورتى كه سپاه عمرو از نه هزار بيشتر نبود . بگفته واقدى تلفات مسلمانان در جنگى كه بفرماندهى عبد الله بن عمر رخ داد هفت كس بود و اين عجيب است . از تلفات دشمن در اين جنگ چيزى نميگويد . اما عجيبتر اينكه ميگويد در جنگ بعد تلفات روميان پانزده هزار كس و تلفات مسلمانان يكصد و سى و هفت كس بود . روايت واقدى با روايت طبرى و ابن اثير و ديگران منافات دارد كه ميگويند عمرو بن عاص وقتى ديد كه هرقل چهار دسته سپاه براى در هم شكستن چهار سپاه مسلمانان فرستاده نامهاى بابو بكر نوشت و فرماندهان سپاه در كار خود با عمرو مشورت كردند و او صلاح چنين ديد كه همه در يك جا جمع شوند تا بتوانند بكمك يكديگر دشمن را دفع كنند و مناسب چنين ديد كه اجتماعشان در يرموك باشد ، وقتى نامهء ابو بكر رسيد او نيز با راى عمرو موافق بود بطوريكه مىبينيم اين روايت با روايت واقدى منافى است .
حركت خالد بن وليد بسوى شام
هنگامى كه مسلمانان بفتح شام و فلسطين سرگرم بودند دسته كوچكى از سپاه مسلمانان بفرماندهى خالد بن وليد در عراق به فتح آن سرزمين اشتغال داشت و به خوبى پيشرفت ميكرد ، اما از شام به ابو بكر خبر رسيد كه ابو عبيده از عهدهء مقابله با روميان برنيامده از اينرو نامهاى بخالد نوشت كه به كمك سپاه شام بشتابد و بجاى ابو عبيده فرماندهى سپاه را به عهده گيرد . خالد ، مثنى بن حارثهء شيبانى را بفرماندهى سپاه عراق گماشت و خود با هزار و پانصد كس از شجاعان سپاه بسوى شام حركت كرد تا به بصرى رسيد كه شهرى محكم و مركز تجارت بود . شرحبيل بن حسنه با گروهى از سپاه مسلمانان به محاصره آن شهر اشتغال داشت ولى بگشودن آن قادر نبود زيرا روميان با شجاعت از بصرى دفاع ميكردند و از فراز قلعه مسلمانان را تيرباران ميكردند . وقتى خالد بدانجا رسيد شهر به آسانى گشوده شد