وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ . وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً وَ يَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوائِرَ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ .
« 1 »
يعنى : اعراب صحرانشين كفر و نفاقشان سختتر است و در خور آنند كه حدود چيزى را كه خدا بر پيغمبر نازل كرده ندانند و خدا دانا و حكيم است . بعضى از اعراب چيزى را كه در راه خدا ميدهند مايهء خسارت مىدانند و منتظرند كه كار شما دگرگون شود حوادث بد بر آنها باد و خدا شنوا و داناست
مجازات مرتد
اسلام مرتد را به كشتن محكوم مىكند و اين كار باقتضاى سياست دولت اسلام است ، زيرا اگر مرتدان را باقى گذارند ممكن است براى دشمنان جاسوسى كنند و موجب اختلال نظم و آرامش شوند و اين عجيب نيست زيرا در نظر مسلمانان سياست از دين جدا نيست ، ولى اسلام در كار مرتدان سخت دقيق است مرتد را به شبهه و گمان محكوم نمىكنند بلكه سه روز مهلتش ميدهند و دانشمندان و فقيهان مسلمان درباره چيزى كه مايه ترديد وى شده با او گفتگو ميكنند و اگر بر كفر خود اصرار ورزيد پس از سه روز كشته مىشود .
گفتار فقيهان دربارهء مرتد
اكنون گفتار فقيهان بزرگ را دربارهء مرتد نقل ميكنيم : ابو حنيفه گويد :
« وقتى مسلمانى مرتد شد اسلام را بر او عرضه مىدارند و سه روز مهلتش ميدهند زيرا ظاهر اينستكه شبههاى براى او رخ داده كه بسبب آن مرتد شده است و بايد شبهه را رفع كنيم يا محتاج بتفكر است تا حق را براى او بيان كنيم و اين كار محتاج مهلت است و اگر مهلت بخواهد او را مهلت ميدهند ، مدتى كه در شرع براى دقت و نظر تعيين مىشود سه روز است چنان كه در خيار شرط و خيار رؤيت
هامش
( 1 ) - سوره توبه آيه 98 و 99