اما چيزى نگذشت كه محمد وفات يافت . وقتى ابو بكر بخلافت رسيد عكرمه پسر ابى - جهل بهمراهى شرحبيل بن حسنه و گروهى از مسلمانان را به جنگ او فرستاد . عكرمه در كار جنگ شتاب كرد و شكست خورد . ابو بكر خالد بن وليد را با سپاهى فراوان براى سركوبى مسيلمه فرستاد . مردم بنى حنيفه كه پيروان مسيلمه بودند در ميدان جنگ سخت ايستادگى كردند ، رحال نيز پيشرو آنها بود ، مقاومت مردم بنى حنيفه چنان سخت بود كه نزديك بود مسلمانان را شكست دهند ، اما مسلمانان با ايمان و استقامت كامل جنگيدند و صبر و ثبات كردند . خالد بن وليد مسيلمه را بجنگ تن بتن دعوت كرد شايد او را بكشد و ريشهء فساد را براندازد اما مسيلمه تاب همآوردى خالد را نداشت و ناچار فرارى شد و مسلمانان بر او و پيروانش حمله بردند و شكست در آنها افتاد و گروه بسيارى از بنى حنيفه كشته شدند ، مسيلمه نيز بدست وحشى كه در جنگ احد حمزه عم پيغمبر را كشته بود و يكى از انصار كشته شد .
اسود عنسى
در يمن نيز اسود عنسى مدعى پيغمبرى شد و قومش او را پيروى كردند و بكمك آنها بر سرزمين نجران هجوم برد و آنجا را مطيع خود كرد ، پس از آن طايفه مذحج را كه عمرو بن معديكرب اميرشان بود مطيع خود كرد و به صنعا حمله برد ، شهر بن باذان فرماندار آنجا را بكشت و زنش را به عقد خود آورد .
كسانى كه از جانب محمد عهدهدار كار يمن بودند سخت بترسيدند و در اين باب به دو نامه نوشتند پيغمبر در جواب آنها نوشت كه در كار دين خود استوار باشيد و مقاومت كنيد .
آنها نيز بر ضد اسود توطئه كردند و عاقبت در شبى كه محمد فرداى آن وفات يافت وى را كشتند .