غزّى در سال 859 ( ه . ق ) استنساخ كرده كه با مؤلف معاصر بوده است و 26 سال پس از وفات مؤلف استنساخ كرده است . هر صفحهء اين نسخه 27 سطر دارد كه به خط نسخ خوانا نوشته شده است ، بعضى از صفحات اين نسخهء خطى رطوبت ديده ، امّا آسيب زيادى به آن نرسيده است ، اين نسخهء خطى علاوه بر قدمتش ، بهترين و كم غلطترين نسخهاى است كه به دست آوردم . علامت اختصارى اين نسخه حرف « س » است .
نسخهء دوم
تصويرى است از نسخهء كتابخانهء الظاهرية دمشق به شمارهء 5738 كه داراى شصت صفحه است و هر صفحه ، هفده سطر دارد كه حسين بن موسى مصرى در سال 1308 ( ه . ق ) در دمشق آن را براى خود استنساخ كرده است . اين نسخه جديد است ، امّا كاتب گفته كه آن را از روى يك نسخهء قديمى استنساخ كرده و بعد آن را مقابله كرده است ، به همين دليل از بين چهار « 1 » نسخهء موجود در كتاب خانهء الظاهريه كه هيچ كدام قديمى نبودند من اين نسخه را برگزيدم .
اين نسخه نيز با خط خوب نوشته شده است ، امّا از خطا و غلط مصون نيست و بعضى از كلمات و عبارات از ديد كاتب افتاده است ، علامت اختصارى اين نسخه را حرف « د » قرار دادهام .
نسخهء سوم
تصويرى است از نسخهء خطى موجود در مركز نسخ خطى عربى در قاهره كه از « مكتبة الاحقاف » شهر تريم يمن به آن جا منتقل شده است و در 34 صفحه است .
هامش
( 1 ) . شمارهء نسخههاى ديگر 304 ، 5027 و 5841 است .