على بن جعفر همچنان سرداران ديسم به ويژه ديلميان را بر ضد او برمىانگيخت ، تا بيشتر آنان را جلب كرد ، كه با او نامه داد و ستد كرده گفتند : هر گاه مرزبان به سوى ما آيد ما همگى به دو خواهيم پيوست . پس چون مرزبان از ياران ديسم مطمئن شد به سوى آذربايجان حركت كرد ، ديسم نيز بيامد ، پس چون به جنگ شدند ، ديلميان برگشته سپرها به روى او كردند و به سوى مرزبان شدند . و اينان نزديك دو هزار تن بودند ، با ايشان بسيارى از كردان نيز به مرزبان پناهنده شدند . پس چون مرزبان بر او حمله كرد ، باقيمانده سپاهش نيز پراكنده شدند . ديسم در يك گروه اندك به ارمنستان گريخته ، به گاگيك [ 1 ] ابن ديرانى پناهنده شد كه با او دوستى داشت . گاگيك او را گرامى داشته آنچه شايسته بود برايش فراهم كرد . ديسم دوباره به گردآورى كردان پرداخت . او نقص كار خويش را در زيادهروى در تكيه بر ديلميان ديد ، يكى از دوستان پيشتر به او گوشزد كرده بود كه هيچگاه بيش از پانصد ديلمى را به گرد خود نبندد [ 2 ] . مرزبان بر آذربايجان چيره شد و كارش ، با خرد و تدبير على بن جعفر رونق داشت تا آنكه ميان آن دو به هم خورد . *
تيرگى روابط مرزبان با دبيرش على بن جعفر :
او دبيرى به نام ابو سعيد عيسى بن موسا معروف به « عيسكويه » داشت كه ضد على سخنچينى كرده مرزبان را در ثروت او به طمع آورد . على بن جعفر خود نيز گروهى از اطرافيان مرزبان را ترسانيده بود . پس همه ضد او توطئه كرده كارش را بد جلوه دادند . چون على بن جعفر آگاه شد ، ترفندى بر ضد مرزبان به كار بسته ، او را به طمع تبريز و درآمد آن بينداخت . تبريز شهرى گرانمايه داراى برج و بارو است ، پيرامون آن چشمهسارها و باغهاى ميوهدار است . مردمش نيرومند ، همدل و ثروتمند هستند . مرزبان ، جستان بن شرمزن ، محمد بن ابراهيم ،
هامش
[ ( 1 - ) ]M. متن : جاجيق .
[ ( 2 - ) ]M. ابن اثير : كه در نژاد و مذهب با او در ستيزند .