گزارش آمدن ابن رائق از شام و رسيدن به بغداد و دنباله آن :
تركان بجكمى مانند توزون [ 1 ] و خجخج و نوشتكين و صيغون و ديگر بزرگان ايشان پس از كشته شدن بجكم و بالا آمدن بريديان ، از بغداد بيرون رفته ، به سوى موصل شدند . پس ابو محمد حسن بن عبد اللّه بن حمدان راه بر ايشان بگشود .
ايشان نيز به او نامه نوشته خواستار جيره شدند و او يك چهارم آن را پرداخت ، پس ايشان به سوى شام [ 2 ] نزد ابن رائق رفتند ، او پس از آمدن تركها ، به مرگ بجكم مطمئن گشت . متقى نيز نامهاى به او نوشته خبر مرگ بجكم را به او داده * دعوت به پايتخت نموده بود . پس ابن رائق از دمشق به راه افتاد و چون نزديك موصل رسيد ، كورنكيج به « اصبهان ديلمى » نامه نوشت كه از واسط به بالا آيد و چون به بغداد رسيد ، كار واسط بر عهدهء لولو نهاده شد و وى بدان سو شتافت ، ولى كارش نگرفته ، از نيمه راه بازگشت .
چون ابن رائق به موصل رسيد ابو محمد ، حسن بن عبد اللّه بن حمدان از آنجا دورى گرفت و ميانشان نامه داد و ستد گرديد و مقرر شد ، كه حمدانى يكصد هزار دينار براى ابن رائق بياورد . او مبلغ را گرفته به سوى بغداد سرازير شد و حمدانى به موصل بازگشت .
روز يكشنبهء بيست و پنجم ذى قعده كورنكيج ، قراريطى را بازداشت كرد ، كه مدت وزيرى او چهل و سه روز بود . پس وزارت به ابو جعفر محمد بن قاسم
هامش
[ ( 1 - ) ]M: ابن اثير نيز به سال 323 ه - . توزون و بجكم را در شمار تركانى آورد ، كه مرداويج را كشتند ، پس ديلمى بودن او كه در پانوشت خ 5 : 486 از گفتهء طقطقا گذشت نادرست است ، به فارسى سخن گفتن توزن نيز كه ابن عديم مىآورد ( پانوشت خ 6 : 108 ص 100 ) ترك بودن او را نفى نمىكند . او و خواهرش گنوسيست بودند ( پانوشت خ 5 : 413 ) .
[ ( 2 - ) ]M: اين سفرها بخشى از مهاجرت تركان آسياى مركزى از راه ايران به سوى باختر است پانوشت ج 5 ص 64 .