واگذار كردند ، تا هر چه پاسخ دهد به كار گيرند . پس ابو تغلب برفت و در كنار خيمهگاه بنى عقيل فرود آمد ، تا از پيشروى ايشان و شرارتشان جلوگيرى كند . ولى اين كار او دغفل بن جراح و فضل نمايندگان نيروهاى مغرب را ترسانيد . ايشان گمان كردند كه او براى همكارى با بنى عقيل بدانجا رفته است . پس فضل از كنار دمشق به راه افتاده از كرانهء دريا به « رمله » آمد . ابو تغلب كه از نامهنگاريهاى بيهده و ناسودمند و پاسخهاى امروز و فردا كردن خسته شده بود در محرم 369 با قبيلهء بنى عقيل به سوى رمله آمد . ابن جراح و فضل از رمله گريختند ، فضل با نامهپراكنى به سپاهيان ساحلى و ابن جراح با گردآورى مردان پراكنده ، سپاهى فراهم كردند .
اسختكين ترك با گروهى از تركان مغربى و گروهى از اخشيديان و مغربيان نيز به ابو تغلب پناهنده شدند . پس فضل و ابن جراح با گروههايى كه گرد آورده بودند به روز دوشنبه يك شب از صفر 369 گذشته در كنار شهر « رمله » بر او تاختند . در اين هنگام بنى عقيل كه دشمن را انبوه ديدند ، ترسيده بگريختند ، ابو تغلب ناتوان شد ،
هامش
[ ( - ) ] نخستين سدهء هجرى با ميانجىگرى امير مؤمنان على ( ع ) نوسازى شده است ، كه سيد رضى م 406 ه - . متن آن را با امضاى « على بن ابى طالب » در نهج البلاغه 2 : 74 آورده است .
نفوذ گنوسيسم ايرانى كه بيش از يك سده پيش از اسلام با اشغال [ ساسانيان در سرزمين يمن ريشه دوانيده بود ، اسلام مردم آن سرزمين را به رنگ اسلام مردم ايران اسلام گنوسيستى درآورده بود . در سال 132 هجرى عربهاى جنوبى كه با سپاهيان اسلام در خراسان بودند ، نه تنها خودشان با قيام سياهپوشان - مسودهء ايرانى ، زير درفش ابو مسلم خراسانى ضد بنى اميه همكارى كردند ، بلكه هم پيمانان كهن خود قبيلهء ربيعه را نيز به آن قيام كشانيدند .
دينورى ابو حنيفه مهندس و منجم و تاريخنگار ايرانى ، م 282 ه - در كتاب « اخبار الطوال » دربارهء رويدادهاى روزگار مروان حمار ، آخرين خليفهء بنى اميه ، متن آن پيمان را كه در دوران جاهليت ميان ربيعه و يمن بسته شده بود آورده گويد : اين پيمان در سال 132 ه - .
در خراسان ، در نشستى از نمايندگان دو قوم ربيعه و يمن از نو مورد تأييد قرار گرفت ( اخبار الطوال ، چ نعمان اعظمى ، بغداد ، ص 301 - 302 ) .
كشاكش عربهاى گنوسيست جنوبى با مضريان سنى شمالى در پانوشت خ 6 : 466 ديده مىشود . در اينجا بنى عقيل كه شمالى هستند ، ابو تغلب را نزارى ( شمالى ) مىخوانند ، و دغفل وابسته به مغربيان ( گنوسيست ) ، او را يمنى و گنوسيست مىخواهد .