به جدا شدن از خود و پدرش [ بختيار ] متهم مىنمود ، كه مىخواهد دكانى جدا براى خود به راه اندازد . ابن بقيه نيز به ديدار مرزبان نرفت زيرا كه اهوازى [ 1 ] وزارت او را داشت . ابن بقيه بر آن شده بود كه هر گاه دشمن نزديك شود به عمران [ بن شاهين ] پناهنده شود ، پس به بخشهاى نهر فضل رفته بر آن چيره شود . او به سهل بن بشر نامه نوشته ، او را نيز فريفته به راه خود كشانيد . عضد الدوله مىخواست نيروى دريايى [ 2 ] را براى گشودن بصره بفرستد ، پس چون ابن بقيه ياغى شد ، كوشش [ عضد الدوله ] متوجه واسط شده ، با لشكرى نيرومند با جنگ افزار آبى و مردانى كه عمران [ شاهين ] داده بود ، بدانجا يورش برد .
ركن الدوله پى در پى به مرزبان ، نامه مىنوشت كه بصره را نگاه بدار ، در برابر عضد الدوله پايدارى كن ! تا من به بغداد آيم و او را ناگزير كنم دست از بختيار بردارد . او به ابن بقيه و ابو تغلب بن حمدان نيز چنين مىنوشت ، تا اين بخشها بر عضد الدوله شوريدند ، دشمنان او دلير شده كار را از همه جهت بر او تنگ گرفتند . راه كالاى دريا و فارس بر او بسته شد ، و تنها شهرستان بغداد براى او مانده بود ، تودهء مردم بر وى جسور شده ، نزديك بود كه كار به جاى باريك بكشد . او ناگزير شد ، ابو الفتح ابن عميد [ 3 ] را با نامهاى به سوى پدرش ركن الدوله گسيل داشت و در آن پيشآمدها را به درستى در ميان نهاد . او دورى خود را از كشورش ، هزينههاى سنگينى كه بر دوش كشيده ، جان خود و سربازانش را به خطر انداخته ، چنان كه [ ركن الدوله ] وزير خود [ ابن عميد ] و بيشتر سپاهش را فرستاده بود ، يادآورده ، نوشت : اكنون او كشور عراق را پاكسازى كرده [ 4 ] ، خلافت را به كشور بازگردانيده [ 5 ] است . بختيار كسى نيست كه بتواند
هامش
[ ( 1 - ) ]M: محمد بن عبدان خ 6 : 436 .
[ ( 2 - ) ]M: متن : عسكر الماء مانند خ 313 و در ( خ 424 و 295 ) جيش الماء است .
[ ( 3 - ) ] خ 6 : 382 .
[ ( 4 - ) ]M: الفتكين و تركان بجكمى توزونى را كه پس از كشتن مرداويج به عراق آمده بودند ، به سوريه رانده است . ( خ 6 : 423 ) .
[ ( 5 - ) ]M: خليفه را كه تركان همراه خود به « تكريت » برده بودند و مىخواستند به شام ، كه