پناهگاه خود مىشمردند ، راه پس و پيش بر ايشان بسته شد و جز جنگ چاره نداشتند * . روز دوشنبه يازده شب مانده از ربيع يكم 361 ه - . از برآمدن تا فرو شدن آفتاب جنگيدند ، كه به كشتن مردان جنگى جز چند تن و گرفتارى زنان و كودكان و املاك و دارايى ايشان انجاميد . يكى از سرداران به نام ابن ابو الرجال بلوچ با گروهى از سرداران گريخت ولى سپس گرفتار شد و كشته گرديد . چند تن باقيمانده امان خواسته ، پيمان فرمانبردارى بستند و همگى از آن كوهها پائين آورده شدند و عضد الدوله به جاى ايشان كارگران كشاورزى و مردم خوشنشين جا داد ، تا آن را آباد كرده ، كوه را از ننگ آن خرابكاران پاك كرد . سپس عابد بن على بر سر ملت معروف به « جاشكى » [ 1 ] و مانند ايشان از غارتگران پشت كوههاى كوچ در آن سوى « تير » و « مكران » و كرانههاى دريا تا مرز عمان تاخت ، كه خرابكارى بسيار و جنايتهاى بزرگ كرده بودند . عابد ، برادر خود را با سپاهى نيرومند از ديلم ، ترك ، عرب و ديگران ، با خواربار بسنده ، سوار جمازها در خشكى ، و بر « شذا » و كشتىها در دريا از سيراف به سوى كرانهء [ 2 ] هرمز كنارهاى كرمان فرستاد ، كه پس از گذشت از چند تنگه بر ايشان شبيخون زده ، كشت و سوخت و اسير كرد ، تا كسى از گروه غارتگران در آن بخشها نماند .
در اين سفر بود كه عضد الدوله از « گورگير » برآشفت ، او را دستگير كرده ، به سيراف بازگردانيده ، محترمانه زندانى كرد ، تا راه آشتى بازماند .
سال سيصد و شصت و يكم آغاز شد .
در اين سال استاد بزرگوار ابو الفتح [ 3 ] فرزند ابو الفضل بن عميد ( ره ) بر جاى
هامش
[ ( 1 - ) ]M: الامة المعروفة بالجاشكية . - خ 6 : 379 .
[ ( 2 - ) ]M. متن : « من سيراف الى مكلى هرموز . . . » .
[ ( 3 - ) ]M: ابو الفتح على بن محمد بن حسين بن عميد ( 337 - 366 ه - . ) در 22 سالگى وزير شد در 364 ه - . از سوى خليفه لقب « ذو الكفايتين » گرفت ( خ 6 : 448 ) و در 367 ه - . دستگير شده است ( خ 6 : 476 ) و در 28 سالگى به تحريك صاحب بن عباد كشته شد . احوال او -