ابو الفضل عباس بن حسين [ شيرازى ] را از زندان آزاد كرد و خلعت وزيرى پوشانيد .
اين پيشامد در روز سهشنبه آخرين شب رجب سال 360 بود .
پس چون شيرازى به وزيرى رسيد ، نخستين كوشش او راضى كردن سبكتكين [ 1 ] بود ، به او و دبيرش ابو عمرو بن آدمى و دوستش ابو بكر محمد بن عبد اللّه اصفهانى اميد بست . با پشتيبانى ابو قره و كمك او به سبكتكين نزديك شد ، برادر او حسن بن محمد قنائى را اضافه بر جانشينى برادرش در ديوانها به خزانهدارى عز الدوله گمارد . احمد ابن حفص را بر ديوانگى گمارد كه املاك ويژهء بختيار در آن ثبت مىشد و ديوان خاص نام داشت . او به ابو قره در اهواز دستور نوشت تا به پايتخت آيد ، نيز دستور داد ابو الفرج محمد بن عباس [ فسانجس ] را * با نگهبان به بصره فرستادند ، ابو قره با كارمندان ابو الفرج كه دستگير كرده بود به بغداد آمد . ابو الفضل وزير او را بسيار گرامى داشت و به دستور عز الدوله و سبكتكين پيمان دوستى ميان آنان بسته شد و همگى يك سخن شدند .
سپس وزير ابو الفضل به بررسى كارها و كسر بودجه [ 2 ] پرداخت ، پس هر چه زير و رو كرد ، راهى نيافت ، جز گرفتن دارائى عمران [ شاهين ] [ 3 ] پس عز الدوله را بدان تشويق نمود و آن را ساده نشان داد . در اين هنگام ابو قره نيز بيامد و تصميم قطعى گرفته شد ، بختيار پيشاپيش از ساحل باخترى دجله سواره رفت و وزير ابو الفضل با ابو قره از راه آب به پائين رفته ، همگى در واسط به هم پيوستند . اين در شوال [ 4 ] سال 360 ه - . مىبود .
در اين سال كار ابن بقيه در خدمت عز الدوله بالا گرفت تا به وزيرى رسيد ، چنان كه به خواست خدا گزارش خواهم داد :
هامش
[ ( 1 - ) ] خ 6 : 333 و 338 .
[ ( 2 - ) ] خ 6 : 306 .
[ ( 3 - ) ] خ 6 : 160 .
[ ( 4 - ) ]M: اين سفر جنگى تا دو سال به درازا كشيد و بختيار پس از دو سال به بغداد بازگشت ( خ 6 : 364 ) .