سال سيصد و پنجاه و پنجم آغاز شد
گزارش رسيد كه بنى سليم بر كاروان حج سال 354 مغرب و مصر و شام ، راه زدهاند .
در اين كاروان بزرگ ، حاجيان ، بازرگانان ، فراريان از ترس يورش روم ، كه از شام به عراق مىرفتند ديده مىشد . كالاهاى اين كاروان پيرامون بيست هزار بار بود ، يك هزار و پانصد بار از آن دق مصرى [ 1 ] و دوازده هزار بار آن كالاى عربها بود . در كالاهاى عدل بندى شده زر و سيم نيز بسيار مىبود . يكى از كاروانيان به نام « خواتيمى » كه دادرس « طرسوس » بود يكصد و بيست هزار دينار زر در ميان كالاها داشت . بنى سليم شترها را نيز با بارها بردند و مردم را پياده و درمانده برجا گذاردند ، چنان كه در هبير در سال قرمطى [ 2 ] رخ داده بود . پس برخى از مردم به مصر بازگشتند و برخى كه بيشتر بودند تلف شدند .
خبر رسيد كه ابو عبد اللّه علوى ابن داعى [ 3 ] پشمينه پوشيده زهد و روزهدارى از خود نشان داده ، قرآن به گردن آويخته ، به جنگ وشمگير رفت و او را شكست داد ، گروهى از سردارانش را اسير كرده ، و آمادهء حمله بر طبرستان است . او نامهاى به عراق نوشته مردم را به جهاد دعوت كرده است .
در اين سال خليفه ، به حبشى بن معز الدوله ، لقب « سند الدوله » داده ، فرمانى براى آن صادر كرد [ 4 ] .
آنچه در عمان رخ داد :
رويداد عمان را ، تا آنجا كه به اختيار مردمش ، به دست قرمطيان افتاد ، ياد
هامش
[ ( 1 - ) ]M: نوعى پارچه مقابل دق رومى ( لغتنامه ، از برهان قاطع ، شرفنامهء منيرى ، غياث اللغه و . . . ) .
[ ( 2 - ) ]M: - خ 5 : 212 .
[ ( 3 - ) ] خ 6 : 270 .
[ ( 4 - ) ]M: پايان كار حبشى م 369 ه - . در خ 6 : 314 ديده مىشود .