نيز گزارش رسيد كه نقفور [ 1 ] پادشاه روم در قيساريه شهرى * ساخته ، كه نزديك مرزهاى اسلام است و با خانواده ، بدانجا فرود آمده است ، تا مرزها ، در دسترس او باشد .
نيز اينكه مردم « مصيصه » و « طرسوس » پيكها براى فرمانده رومى فرستاده ، درخواست كرده بودند كه فرماندارى براى شهرهاى ياد شده بگزيند و آمادگى خود را براى پرداخت خراجى معين اعلام كرده بودند او نيز ، درخواست را پذيرفته بود .
سپس آگاهى يافت كه سبب درخواست مردم اين شهرها آنست كه زبون شدهاند ، يارو مدد كارى كه از ايشان دفاع كند ندارند . خوار و بار ايشان كاهش يافته ، كار مردم « طرسوس » به خوردن سگها و مردار رسيده و هر روز سيصد جنازه از آن بيرون مىبرند .
پس از راى پيشين خود برگشته پيك ايشان را فراخوانده ، اين متلك را براى او گفت : « كار شما چونان مار است كه در زمستان از سرما زبون شود و كسى كه او را ببيند او را مرده پندارد ، پس هر گاه آدمى از راه نيكى او را بگيرد و گرم كند ، سرمست شده او را بگزد . اينك شما از راه زبونى آمادهء پيروى از من شدهايد و هر گاه بگذارم
هامش
[ ( - ) ] من بنويس تا با او بيعت و برايش دعوت كنم . نيز در « حدائق » است كه : چون ابن داعى در 353 ه - . قيام كرد ، ابو محمد ، حسن بن محمد بن ثائر معروف به « اميركا » با وى جنگيد . او نصر بن محمد « استندار » را از گرگان به جنگ وى فرستاد ، پس در شالوس ( چالوس ) با هم رو به رو شدند ، ولى در اثر بد رفتارى نمايندهء مورد اعتماد ابن داعى و خيانت برخى خويشاوندان او و نيرنگى كه به دو زدند ، در سپاه او خرابكارى شد و نتوانست لشكر را به طبرستان بكشاند ، پس به « هوسم » بازگشت و در آنجا با رنج و دشوارى زندگى مىكرد .
او از بىادبى ديلميان كوهى مىناليد و فريادش از بىوفائى ايشان به وعدهها كه در بغداد به او داده بودند بلند بود ، تا در سال 360 درگذشت .
[ ( 1 - ) ]M: نقفورس .Nikephorosفقاس ( فكاس ) امپراتور روم خاورى ، در سالهاى ( 963 - 969 ) او جزيرهء كريت را از عربها پس گرفت . سپاه روم او را به امپراتورى برگزيد . او بر مالياتها بيفزود تا بر حقوق سپاهيان بيفزايد ، كليكيه و قبرس و بخشى از سوريه را در 964 - 965 م - بگشود . سردارش يوحنا شمس قيق با كمك شهبانو « تيوفانو » او را بكشت ( منجد ، اعلام ) مرگ نقفور ، در خ 6 : 305 ياد خواهد شد . ( - پانوشت خ 6 : 488 ) .