على بن ميشكى را با لشكرى براى دستگيرى « ديسم » فرستاده است ، پس نتوانست بماند و به موصل رفت . سپس در 342 ه - به بغداد آمد . معز الدوله او را گرامى داشت و حق عالىترين مقام برايش نهاده ، صلهها به او بخشيد ، يك اقطاع به پنجاه هزار دينار در سال ، در اختيار او نهاد ، به شرط آنكه در آنجا بماند . « ديسم » مدتى در آنجا با بهترين زندگى بماند . او همواره به دبيرانش مىگفت : بهترين روزگار زندگى من روزگار اقامتم در بغداد بود .
سپس كارگزاران سابق او در آذربايجان به او نامه نوشته فريبش دادند ، تا به طمع حكومت افتاده ، بغداد را رها كرد . معز الدوله نيز مال و پوشاك و چارپايان و سوارى بسيار در اختيار او نهاد . او براى ديدار سيف الدوله به شام رفت و از آنجا به ارمنستان به نزد « ابن ديرانى » و « ابن جاجيق » رفت كه به او اعتماد داشت و پسانداز مالى نزد او نهاده بود . مرزبان به ميزبان او نوشت كه او را دستگير كند ، او نپذيرفت . ولى پس از تكرار * پذيرفت و خواهش كرد كه تسليم او را نخواهد مرزبان پذيرفت . پس « ابن ديرانى » ترفندى به كار برد تا « ديسم » را دستگير كرد . سپس مرزبان نامهاى ديگر نوشته بر خلاف گذشته فرستادن « ديسم » را خواست ، باز او مقاومت كرد ، ولى بالاخره مجبور شده او را تحويل داد . مرزبان « ديسم » را زندانى كرده ميل كشيد و پس از مرگ مرزبان ، كارگزارانش از ترس « ديسم » را كشتند .
چگونگى رهائى مرزبان از دژ سميرم :
ترفندى كه مرزبان بر ضد دژبان « سميرم » به كار برد ، تا توانست رها شود و به كشورش آذربايجان بازگردد ، چنين بود ، هنگامى كه مرزبان در دژ زندانى شد ، از خوردن و آشاميدن بكاست ، به ويژه او گوشت و مانند آن را نمىخورد و به اندكى گندم كه با دقتش بازرسى مىنمود بسنده مىكرد . چون گزارش به ركن الدوله رسيد دستور داد آشپز ويژهء مرزبان را كه مورد اعتماد او بود برايش بردند تا مطابق خواست وى خوراكى و آشاميدنى او را فراهم سازد . چون آشپز به دژ رسيد ، مرزبان به تهيهء