نيز در اين سال امير ابو على حسن بن بويه هنگامى به « واسط » در آمد كه بريديان در آنجا بودند ، پس امير ابو على در كرانهء خاورى و بريديان در كرانهء باخترى فرود آمدند .
گزارش چگونگى اين پيشامد :
ابو عبد اللّه [ بريدى ] سپاهى به شوش فرستاده يك سردار * ديلمى را كشته ، ابو جعفر صيمرى [ 1 ] كارگزار خراج شوش را ناچار كرده بود كه به دژ شوش پناه برد . ابو حسين احمد بن بويه ترسيد مبادا بريدى از بصره به اهواز درآيد . پس به برادر خود ابو على حسن بن بويه كه به دروازهء استخر مىزيست نامه نوشته كمك خواست ، ابو على نيز با درهم پيچيدن منزلهاى راه ، ده روزه خود را رسانيد . ولى در اين هنگام ابو حسين احمد بن بويه ناگزير از شوش بيرون رفته بود و چون برادرش ابو على به شوش رسيد ، ابو حسين احمد بن بويه به اهواز درآمد . و چون سپاه وشمگير اصفهان را گرفته بود ابو على حسن بن بويه به سوى واسط رفت ، كه شايد آن را از آن خود سازد .
ولى سپاهيان او ناآرامى نشان دادند زيرا يك سال بود كه چيزى به ايشان نرسانيده بود . يكصد مرد از ايشان به بريديان پيوستند ، بجكم و راضى نيز از بغداد براى جنگ با وى بيرون آمدند ، و چون او ترسيد مبادا دشمنان بر سرش گرد آيند از واسط به اهواز بازگشت و از آنجا به رامهرمز و از آنجا به اصفهان رفته آن را بگشود و ده و اند كس از سرداران وشمگير را اسير نمود . راضى و بجكم نيز به بغداد بازگشتند .
نيز در اين سال بجكم به سوى كوهستان بيرون آمد و چون به كرمانشاه [ 2 ] رسيد همراه گروهى از پناهندگان ديلمى به بغداد بازگشت .
هامش
[ ( 1 - ) ] از كارمندان احمد بن بويه ( خ 5 : 518 و 6 : 154 ) .
[ ( 2 - ) ]M. متن : قرميسين . . .