- « اين آيه در ميانهء ما و شماست . اينك بگو كه آيا پور عاص دادگر است ؟ مگر با ما نمىجنگيده و خونمان را نمىريخته است ؟ اگر وى دادگر است ، پس ما نباشيم . شما كسان را در كار خدا داور كردهايد . خداوند دربارهء معاويه و ياراناش داورى به كشتن كرده است . آن گاه ، شما با ايشان پيمان نوشتهايد . بر اين سر كه جنگ را فروهليد و راى خواهيد . خداوند در ميان مسلمانان و بىدينان كه با مسلمانان جنگ كنند ، از گفت و گو يا فروهشتن جنگ ، بازداشته است . مگر آنان كه سربها را به گردن گيرند . » سپس ، على سوى ايشان بيرون شد و به ايشان پيوست . با پور عباس در ستيز و سخن بودند .
على به پور عباس گفت :
- « بس كن ، با ايشان سخن مگو ، خدايت بيامرزاد ، مگر تو را از آن بازنداشته بودهام ؟ » آن گاه على خود سخن آغاز كرد . سپاس خدا گفت و ستايش بگزارد و سپس گفت :
- « خداوندا ، اين ، جايى است كه هر كه در آن برنده باشد در رستخيز برنده است . و هر كه در آن نادرستى كند ، يا در سخن درماند ، در آن جهان كورتر و گمراهتر [ 1 ] خواهد بود .
آن گاه گفت : [ 374 ] - « رهبرتان كيست ؟ » خوارج گفتند :
- « پور كوّاء . » على پرسيد :
- « از چه بر ما برشوريدهايد و اين چنين بيرون شدهايد ؟ » گفتند :
- « داور نهادنتان در صفّين . » على گفت :
- « شما را به خدا سوگند دهم . آيا دانيد ، هنگامى كه آنان قرآن بر نيزه كردند ، شما گفتيد قرآن را به داورى پذيريم . به شما گفتم : من آنها را بهتر مىشناسم . آنها دين و قرآن ندارند . من از خردى تا كلانى با آنها بودهام و نيك بشناختمشان . و گفتم : شما به راه
هامش
[ ( 1 ) ] بسنجيد با س 7 اسراء : 72 .