2 - بيان احكامى كه عقل بدان راه ندارد و عقلا در آن اختلاف كردند ، مثلا روزه ماه مبارك رمضان واجب است و روزه عيد فطر حرام ، كشتن حيوان براى غذاى انسان خوب است نزد ما ، و بد است نزد هنود .
3 - بسبب پيغمبران ترس از اقدام به بسيارى از كارها بر طرف مىشود چون انسان نميداند خوب است يا بد مانند غصب مال ديگرى براى رفع گرسنگى از خود .
4 - تشخيص نيك و بد در امورى كه عقل بادراك آن راه ندارد و به نظر ميرسد اين فائده مكرر ذكر شده .
5 - تشخيص سود و زيان در قواعد و رسومى كه حسن و قبح عقلى در آن راه ندارد مثلا تقسيم ارث چگونه نافعتر است و وصيت بيش از ثلث زيان دارد و بسا در اين امور حكم مستحبى يا ارشادى باشد يا نباشد مانند پوشيدن روى ظرف آب در شب و مسح سر انگشت و موى سر پس از تراشيدن سر و ناخن گرفتن تا چرك زائل شود و مانند شستن هر ميوه پيش از خوردن تا قذارات حشرات و گرد و خاك از آن زائل شود و امثال آن در آداب طهارت و سنن خوراك و معاشرت بسيار است و غالبا اوامر ارشادى است نه حكم شرعى مستحب يا واجب و در اينجا سخنى ديگر هست كه علامه رحمة اللّه فرمود فوائد بسيارى از غذاها و دواها و مضار آنها براى انسان مجهول است و عقل ادراك آنها را نميتواند كرد و انبيا آن را از وحى فرا گرفته بمردم آموختند و اين فائده عظيم از ناحيت آنها ظاهر گشت اما چنان كه مؤلف در نقد المحصل فرموده اثبات آن ضرورى نيست هر چند گاهى براى اعجاز ببعضى عجائب طب و غير آن اشاره كردند .
6 - از فوايد بعثت انبيا حفظ نوع انسان است از تباهى باينكه قوانين عادله جعل كنند براى معيشت دنيا غير آنكه براى عبادت و آخرت قرار دادند مانند احكام معاملات و نكاح و طلاق و قضا و شهادات و امثال آن و اين قسمت از شريعت فقط فائده دنيوى دارد و همه كس از عادل و فاسق و ظالم و پارسا به آن نيازمندند و ارزش آن پيش مردم بيش از ساير احكام و علوم دين است .
علامه رحمه اللّه فرمود حب غلبه در طبائع بشرى موجب نفرت آنها است از يكديگر
كشف المراد شرح تجريد الإعتقاد ( فارسى ) — صفحة 482
مساهمون: العلامة الحلي
ص٤٨٢