بكشند براى بوى بد دهن و قرحههاى بينى سودبخش است .
زنجبيل :
غرغره كردن و جويدن آن رطوبتهاى مغز و حلق را خارج كرده و بادها را بتحليل مىبرد و براى فلج و لقوه مفيد است و همراه با خولنجان و پسته باه را تقويت مىنمايد .
زنجفر ( شنگرف ) :
همراه با قيروطى ( روش ساختن آن در داروهاى مركب آمده است ) براى شقاق سودمند مىباشد .
زهر النارنج ( بهارنارنج ) :
اگر قطعه پشمى را با عرق آن آغشته نمايند و بردارند رحم را پاك مىكند و اگر آن را با شير ماديان مخلوط كرده بردارند به زايمان كمك مىكند و اگر آن را هفت روز همراه با شكر و ربع درهم مرجان بياشامند ورم طحال را فرو مىنشاند .
زيبق ( جيوه ) :
اگر آن را با مغز تخم خربوزه و بادام تلخ بكشند براى جرب خارش ، آثار ديگر پوستى ، آكله ، كچلى و قرحههائى كه آب از آنها دفع مىشود و شپش سودمند است و اگر با كندر و راتيانج ، صمغ صنوبر ( زفت رطب ) و موم و روغن زيتون مخلوط شود و آن را بر زخمهاى سيفليسى بمالند مفيد است
فصل حرف سين
سداب :
اگر روزى يك درهم از آن را بخورند براى فلج ، رعشه و تشنج مفيد است و خوردن سه اوقيه آب پخته آن همراه با دو اوقيه عسل در سه روز متوالى براى سكسكه سودمند مىباشد ، ضماد پخته آن براى ورم و خوردن نيم اوقيه روغن آن در حمام براى رعشه سودبخش است پخته آن با عسل براى رعشه ، درد ران ، سردرد ، تشنج ، صرع ، سدر ، مفاصل و درد كليه و پشت و كمر نافع مىباشد .