باب چهارم امراض بينى
فصل كم شدن حس بويائى
اين بيمارى « 1 » در اثر پيدا شدن عيبى در مغز و يا بسته شدن راه بينى در جايى كه محل اعصاب بويائى است وجود پيدا مىكند گاهى ممكن است استخوان اسفنجى بينى معيوب باشد و علامت اين حالت اين است كه اگر مجارى گرفته باشد بيمار تودماغى سخن مىگويد اما اگر استخون اسفنجى بسته شده باشد از بينى چيزى سرازير نمىشود ليكن صداى بيمار تغيير مىكند و بويائى از بين مىرود سبب اين گرفتگى از علامات ويژه آن شناخته مىشود درمانش اگر از خون باشد فصد و براى اخلاط ديگر پاكسازى است چكاندن روغن سياهدانه و يا روغنى كه از تقطير يا تنكيس « 2 » سياهدانه و شنبليله با روغن زيتون بدست مىآيد براى سردى مفيد است بخور الفاروق و استشمام توتون و گذاردن پنبه آلوده بفاروق اللين و به بينى كشيدن بول الاغ بويائى را باز مىگرداند .
هامش
( 1 ) در كتاب قانون آمده كه سياهدانه را چند روز در سركه مىخيسانند بعد نرم مىسايند و با روغن زيتون مخلوط مىكنند و مىسايند و در بينى مىچكانند و نيز زرنيخ سرخ و پونه را مىسايند و با بول شتر عربى مخلوط مىكنند و چند روز در آفتاب مىگذارند و روزى دو بار بهم مىزنند و هروقت خشك شد پيشاب شتر را بر آن اضافه مىكنند و بعد دو و نيم گرم از آن را بخور مىدهند .
( 2 ) منظور از تنكيس اينست كه مادهاى را كه مىخواهند تنكيس كنند در قرعى ريخته و آن را بطور معكوس در آتش مىگذارند و بايد در ته كوره يا ظرف محتوى آتش