جز شما كسى را ندارم .
و شماييد راه بزرگ ، صراط مستقيم ، شهيدان سراى فنا ، شفيعان سراى بقا ، رحمت رسيده و شفاعت پذيرفته شده . كسى كه بسوى شما بيايد نجات يافته و كسى كه رو به شما نياورد هلاك مىشود . كسانى كه ولايت شما را داشته باشند ، رستگار شده و كسى كه با شما دشمنى كند ، نابود مىگردد . كسى كه به هدايتهاى شما عمل نمايد خوشبخت شده و كسى كه به شما پناه آورد ، ايمن مىگردد . و كسى كه با شما پيوند داشته باشد راهنمايى مىشود « 1 » .
بكورى چشم شيطان ، شما را دوست داشته و شيرينى اين دوستى را در قلب و نور آن را در عقل ، روح و جانم احساس مىكنم . ولايت شما با گوشت ، استخوان ، مغز ، مو ، پوست ، اعصاب و تمام وجود من آميخته شده و مىگويم :
گر بشكافند سراپاى من * جز تو نيابند در اعضاى من
از خداوند انتظار دارم دوستى شما را در قلبم افزون نموده ، مرا شيعه نزديك شما و از دوستان قديمى شما بگرداند . در بهترين جاهاى بهشت و در نشستگاه صدق ، و نزد خود جاى دهد . » وقتى ما مقام سروران خود را در نزد خدا فهميده و نعمت وجود و لطف فراوان آنان را نسبت به خود دريافتيم ، يقين مىكنيم اعمالى كه در اين روز و هر روز ديگر انجام مىدهيم از بركات وجود ، نورهاى
هامش
( 1 ) فرازهايى از زيارت جامعه .