اجازه گرفته و اشتياق خود را به ديدار روى مبارك او عرض نموده و حوادث بعد از وفات او از قبيل نيرنگ منافقين و ستم ستمكاران ، آنگاه كه خلافت را غصب نموده ، بر مردم حاكم شده ، گمراهشان كرده ، بر خانوادهء او ستم كرده و مانع رسيدن سرور بانوان جهان به ارث خود شدند را بطور اجمال گفته و از آن شكايت كند .
آنگاه پس از غسل ، پوشيدن تميزترين لباسها ، از عطرى كه امكان تهيهء آن را دارد استفاده كرده و با آرايش و وقار به طرف حرم او حركت كند . براى رفتن آهسته قدم برداشته خدا را تسبيح و ستايش كرده ، « لا إله الا اللّه » و « اللّه اكبر » گفته ، صلوات فرستاده و فرض كند كه در جلو چشم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را مىبيند و به حركتها و آنچه در ذهن او مىگذرد نگريسته و مقدار اشتياق و افسوسهاى قلبى و اندوه هاى او را مىفهمد . با تمام وجود به آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم توجه نموده و سعى كند غير از او كسى در قلبش نيايد .
و براى اينكه حضور قلب او از بين نرود ، در راه زيارت نبايد به كسى يا چيزى نگاه كند .
هنگامى كه به در حرم رسيدى بدان كه مىخواهى به جايگاه بزرگى به روى كه بر بساط آن جز پاكان قدم نگذاشته و كسى بجز افراد صدّيق اجازهء ورود به آن را ندارد و مىخواهى وارد حرمى شوى كه پيامبران ، رسولان و فرشتگان مقرّب بدون اجازه وارد آن نمىگردند . پس با دل و زبانت از خداى متعال و سپس از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و سپس از
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 404
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٤٠٤