ايجاد رغبت است . مثلا نماز آيات از روى لطف و عنايت ، ولى در مقام ترس از خشم و نازل شدن بلا واجب شده تا از شمول بلا امنيتى حاصل و بلا بوسيله نماز دفع شود . نماز عيد نيز فقط براى گرفتن جايزه و كامل كردن نقصها و اعطاى بخششهاست .
خلاصه تشريع عيد و نماز آن به منظور اظهار رأفت و رحمت ، گستراندن جود و كرم و بخشش به رعيت است . اجازه عمومى در اين مقام اقتضا مىكند كه بساط قهر و غضب برچيده و بيرقهاى الطاف پروردگار افراشته شود . و خوف و ترس با اين امر سازگارى ندارد ، گرچه بنده مرتكب گناهان جهانيان شده باشد .
[ خوش گمانى به خداوند در اين روز ]
در اين منزل از منازل سالك جا دارد به خداوند خوش گمان بوده و به بخششهاى بزرگ و عطاياى عالى او اميدوار باشد . باندازهء خوش گمانى به خداوند ، لطيف نمودن درخواست عطوفت و رعايت آداب اطمينان به وعدههاى خدا ، جوايز نيز بيشتر شده ، ابرهاى جود باريده و مباركى اين روز آشكار مىگردد .
بندهاى در اين روز نترسيده و انتظار خشم خداوند را ندارد مگر كسى كه به او بدگمان بوده و اميد به فضل او را در خود تقويت نكرده باشد و احتمال بدهد الطاف خدا شامل حال او نشود . و ممكن است كسى بخاطر بدگمانى در چنين اوقاتى ، از لطف و رحمت الهى محروم