داشت . به چپ و راست خود مىنگرى و مىبينى « در آن روز بعضى از چهرهها شاداب بوده و به پروردگارشان مىنگرند . در آن روز بعضى از چهرهها تابان ، خندان و خوشحال است . » « 1 » آنان لباس امان از عذاب پوشيده و تاج عظمت و پادشاهى بر سر گذاشتهاند . فرشتگان رحمت گرداگرد آنان را فرا گرفته و در شادى و ناز و نعمت بسر مىبرند . و زنان سياه چشم و جوانان زيباى بهشتى آنان را احاطه مىكنند . آيا نمىگويى : « اى پروردگار و آقا و مولاى من ! فرض كن بر حرارت آتشت صبر كردم ولى چگونه مىتوانم كرامت تو را ببينم و باز هم صبر كنم و در حالى كه به بخشيدن تو اميدوارم چگونه مىتوانم در آتش بمانم . » اگر به خدا ، رسول او و كتابى كه بر رسول خود نازل كرده است ايمان دارى بايد به دستورات الهى عمل كرده و با تمام توان جهت رفع مصيبتهاى بزرگى كه بر خود وارد كردهاى تلاش كنى . مبادا شيطان تو را با كرم خداوند فريب داده و يا فريب حلم و بردبارى خدا را بخورى .
زيرا حلم او گرچه زياد است ولى مجازات او نيز شديد است . آيا عاقبت كسانى را كه فريب حلم خدا را خوردند نشنيدهاى ! « آيا نديدهاى كه خداوند با قوم عاد چه كرد ! و نيز ارميها را كه داراى قدرت و عظمت بودند ( چگونه كيفر داد ) ( شهر ارم ) كه هيچ كجا شهرى به زيبايى و استحكام و بزرگى و تنعّم آن نبود . و نيز به قوم ثمود كه سنگ
هامش
( 1 ) آيات 22 و 23 سوره قيامت و 38 و 39 سورهء عبس .