است .
[ 5 - ] خواندن سوره روم ، عنكبوت و دخان در شب بيست و سوم .
[ 6 - ] خواندن دعاهايى كه در اين شبها وارد شده است ، بخصوص دعايى كه سيد از بعضى از كتابهاى كهن نقل نموده و اول آن چنين است : « اللهم ان كان الشك في ان ليلة القدر فيها او فيما تقدمها واقع فانه فيك و في وحدانيتك و تزكيتك الاعمال زائل ، خداوندا ! اگر در اين كه شب قدر ، امشب يا شبهاى پيش از آن است ، شكى هست ، ولى در مورد يكتايى تو و اين كه اعمال را پاكيزه مىنمايى ، شكى نيست . » و اگر توانست معنى از بين رفتن شك در خدا و يكتايى او را بفهمد ، همين پاداش براى عبادت آن شب براى او كافى خواهد بود .
[ 7 - ] دعاى كوچكى كه سيد از امام سجاد عليه السّلام روايت نموده و اول آن « يا باطنا في ظهوره » مىباشد . دعايى كه در يكتا دانستن خداوند كامل مىباشد . و اگر وجود ائمه عليهم السّلام هيچ نفعى نداشت ، مگر همين كه با اين گونه دعاها پرده از يكتايى خدا برداشته ، و ما را از اين مطالب آگاه نمودند ، لازم بود مؤمن تمام وجودش را فداى اين عمل آنان نمايد . و حتى فدا كردن تمام وجود خود را ناچيز شمرده و خود را ناتوان از اداى شكر نعمتهاى آنان ببيند .
[ 8 - ] ساعتى از شب را مخصوص مراقبت قرار داده ، و در آن ساعت علم پروردگارش را به بدحالى او و قدرتش را بر نجات دادن او ، و فضل و بخشش و كرم او را در نظر گرفته و سپس با اميدوارى ، بر در
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 306
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٠٦