قرار دادند . و عقيدهء من دربارهء عذاب كفارى كه چنين نباشند ، فقط بخاطر تعبد به آنچه در كتاب تو آمده و فرمايش پيامبرت مىباشد كه به كفار وعدهء مجازات دادى و عقل من - همان چيزى كه با اعطاى آن ، بر من منت گذاشتى - لازم نمىبيند كه ذرهاى آنان را عذاب كرده و به وعدههايت در مورد عذاب آنان عمل نمايى . و به حكم عقل ، وفا نكردن به وعدهء عذاب را ، نقصى در صفات پاكت نمىدانم و در مورد هيچ چيز از عذابت يقين ندارم ، مگر اين كه از باب تعبد باشد . خداى من ! اين گونه درباره كفار و منكرين مىانديشم ، پس عقيدهء من درباره كسى كه به تو ايمان آورده چه خواهد بود ؟ كسى كه دوست دارد از تو فرمانبردارى نموده ، آرزوى فضل تو را داشته ، خواستار نزديكى به تو ، و از كرم تو اميدوار مطالب مهم و بزرگ است ، گرچه گناهكار بوده و از دستورات تو سرپيچى كرده باشد .
خداى من ! از بنده گناه و از آقا گذشت و كرم است ، بخصوص اگر خيلى با گذشت باشد . خداى من ! اين حكم عقلى كه عرض كردم در اوقات معمولى است ولى اين اوقات خاص كه آن را براى كرم خود ايجاد ، با آن بر بندگانت منت گذاشته ، بندگان گناهكارت را به گذشت و آمرزش خود ، و درخواست كنندگان را به اجابت و عطا فرا خوانده و درهاى كرم و بخشش خود را در آن گشوده ، عقلهاى ما بجز عقل و كرم و تبديل گناهان به خوبيها و اجابت دعاها و اعطاى درخواستها و كرامتهاى بزرگ ، متوقع چيز ديگرى نيست . و اين گمان ما به تو و كرم
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 303
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٠٣