آنان بخشيدى ، زيرا خير جز از جانب تو نيست . بنابراين ، آن شايستگى را كه از فضلت به آنان عنايت فرمودى به من نيز عطا فرما ، تا شايستهء اجابت آنچه از تو خواستم گردم .
خداى من ! غير از من كسانى را براى عذاب كردن مىيابى ، از قبيل دشمنان اوليايت و ستيزهگران با حضرت جلالت . ولى من كسى را غير از تو نمىيابم كه به من اعطا نمايد . آيا با اين وجود باز هم از كرم تو بىبهره مىمانم ! تو به عذاب و منع من از رحمت خود احتياجى ندارى ولى من نيازمند عفو و كرم تو مىباشم .
خداى من ! تو كسى هستى كه از عملت سؤال نمىشوى ، و در قلمرو تو كسى با تو نزاع نكرده ، و كسى به كار تو اعتراض نمىكند . تو تواناى بخشندهاى كه توانايى تو حد ، و بخشش تو پايانى ندارد . پس من را با قدرتت شايسته گردان و با بخششت بر من ببخش ، اى بخشندهترين بخشندگان ! خداى من ! دشمن تو و دشمن من آمده است تا مرا از دعاى تو محروم نموده و از رحمت گستردهات محروم نمايد . ولى با فضل تو به سخنان او پشت كرده و با دستورات او مخالفت كردم . پس مرا در مقابل او با صادق گردانيدن اميد و آرزويم به خودت ، يارى فرما . خداى من ! با شناخت كمى كه نسبت به مقدار بخشش و كرم و غنا و قدرت تو دارم ، يقين ندارم كه كسى از بندگانت را از عفو و فضل خود محروم نمايى حتى كفار را ، مگر دشمنان اوليايت كه آنان را مورد ظلم و اذيت
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 302
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٣٠٢