صورت بر خاك گذاشت ، سر بر ديوار ، راه رفتن و ايستادن ، فرياد زدن و ساكت شدن ، در خاك غلت خوردن ، و خود را در روز قيامت فرض كردن و آنگاه با آنچه دربارهء ملامت مجرمين وارد شده است ، خود را ملامت كردن ، نام برد . و سپس به سمت راست خود نگاه كرده و درباره وضع و حال « اصحاب يمين » « 1 » و شكل و لباس آنها فكر كند ، آنگاه به سمت چپ نگاه كرده و خود را يكى از « اصحاب شمال » « 2 » فرض نموده و روى سياه ، چشم كبود ، دستان بسته آنها ، همنشينى آنان با شياطين ، پوشيدن لباسهاى مسى گداخته و لباسهاى آتشين و حضور تمامى فرشتگان عذاب را در حالى كه منتظر فرمان پروردگارشان هستند در نظر آورد . آنگاه از صدور اين خطاب : « او را بگيريد ، در غل و زنجير كشيده آنگاه به دوزخ افكنيد . آنگاه با زنجيرى كه طولش هفتاد ذراع است در كشيد . » حذر كند .
سپس صدا بزند : « اى مهربانترين مهربانان ! اى ياور كسانى كه يارى مىخواهند ! رحمت گستردهات كجاست ؟ كجاست عطاياى فراوانت ؟ كجاست فضل بزرگت ؟ كجاست منت زيادت ؟ كرم تو كجاست ؟ اى كريم ! آنگاه گريه كرده و بردبارى و كرم بزرگ و فضل و احسان قديم و عفو و آمرزش عمومى او را در خاطر آورد . اگر در اين حال شيطان پليد سراغ او آمده و بخواهد او را از رحمت پروردگارش
هامش
( 1 ) كسانى كه روز قيامت نامه عملشان را به دست راست آنها مىدهند .
( 2 ) كسانى كه در روز قيامت نامه عملشان را به دست چپ آنها مىدهند .