است . و سخن گفتن بطور مفصل در اين مورد و ذكر فوايد آن از عهده اين كتاب خارج است .
عالم بايد با جديت در جهت اخلاص نيت ، و صدق در اخلاص تلاش نمايد . زيرا آفات وعظ و امامت نيز خيلى زياد است و كمتر از فضايل و فوايد آن نيست . بنابراين پس از مراقبت كامل ، اگر انگيزهء خود را خالص ديد ، اقدام كند . و اگر ديد بر عكس است ، يا هم براى خدا و هم براى غير اوست يا نفهميد كه مخلص است يا نه ، بايد آن را ترك و به تحصيل صدق و اخلاص بپردازد . و اگر در بدست آوردن صدق در اخلاص راستگو باشد ، خداوند به حكم اين آيه : « و آنان كه در راه ما تلاش و كوشش كردند ، آنان را حتما به راه خويش هدايت مىكنيم . » « 1 » او را هدايت مىكند .
[ آزمايش اخلاص در امامت و وعظ ]
براى شناخت نيت خالص در امامت جماعت بايد خود را بيازمايد .
مثلا :
[ الف - ] خود و ميل خود را به امامت ملاحظه كرده و بنگرد كه آيا بخاطر دوستى مقام و عزت امامت به آن راغب است يا بخاطر امر خدا و خوشنودى او . اگر ديد در صورتى كه مأمومين او كم يا كسانى كه از امامت او اطلاع دارند ، كم مىباشند ميل او هم به امامت كمتر است ، يا
هامش
( 1 ) عنكبوت . آيه 69 .