شرّ در آن مقدّر مىشود ، مىداند كه عمل او در اين ماه تأثير بزرگى در تمام جوانب زندگيش دارد ، بخصوص در رزق و اجل او ، و توفيق انجام خيرات و عبادات . و همينطور تأثير اول اين ماه را نسبت به بقيهء اين ماه مىداند . به همين جهت مراقبين اهميت زيادى به اعمالى كه در اين روز وارد شده ، مىدادند . بخصوص دعايى طولانى كه مختص به اين روز است . اين دعا در « اقبال » از « تلّعكبرىّ » با مستند كردن آن به امام صادق عليه السّلام نقل شده است . دعايى است بزرگ ، شامل تمام مطالب دين ، دنيا و آخرت . ولى آنچه مهم است كوشش در بدست آوردن شرايط دعا و اداى حق اين دعاست . و به جان خود قسم كسى حق اين دعا را نمىفهمد ، مگر اين كه تلاش و اهميت او براى تكميل شرايط و اخلاص در آن ، بيشتر شده ، و مقدار محبت كسى كه اين دعا و امثال آن را به ما ياد داده ، مىفهمد ، و قدر نعمت الهى معصومين عليهم السّلام را خواهد دانست . زيرا اگر آموزش آنان نبود ، از كجا ادب سخن گفتن با خداى متعال را ، آنگونه كه شايسته است ياد مىگرفتيم . و چطور مىفهميديم كه چگونه با خدا سخن گفته و با او مناجات نماييم ، از او خواسته و شكر او را بجا آوريم ، كه او راضى باشد . و از كجا مقدار ناتوانى و تقصير خود را در رعايت مراسم بندگى او مىفهميديم . در عوالم نادانى و گمراهى باقى مانده و با چارپايانى كه هلاك شدند هلاك مىشديم .
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 260
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٢٦٠